Ζωηφόρος

Με δυο λόγια Η’ (10)

του Ιωάννη Δήμου

από την ιστοσελίδα του: www.sostikalogia.com

 

1. Ένας ρώτησε κάποιον, αν τον έχει βρει ό Χριστός ή είναι ακόμα  το  πρόβατο το απολωλός, και εκείνος του απάντησε, αν έχει βρει εσένα, τότε σίγουρα θα βρει και μένα, γιατί τα πρόβατά Του όλα τα αγαπάει τόσο, και λέει, οπωσδήποτε και τούτο θα το σώσω.

2. Είναι πιο ασφαλές να λέει ένα πιστός ότι ο Θεός αγαπάει τον άνθρωπο από το να λέει ότι ο Θεός με αγαπάει,  γιατί έτσι θα φροντίζει περισσότερο να γίνει και αυτός περισσότερο άνθρωπος. Τώρα όμως μπορεί να νομίζει ότι είναι κάτι περισσότερο από άνθρωπος ενώ ο Χριστός είναι Θεός και άνθρωπος και όχι  άγγελος.

3. Η φιλανθρωπία του Θεού.

Πρώτα έκανε ο Θεός τον παράδεισο και μετά έβαλε τον άνθρωπο μέσα. « Και εφύτευσεν ο Θεός παράδεισον εν Εδέμ κατά ανατολάς και έθετο εκεί τον άνθρωπον, ον έπλασε »(Γεν. β’, 8).

Δε διαλέγει ο Θεός τον άνθρωπο για τον τόπο αλλά τον τόπο για τον άνθρωπο.  «  αλλ᾿ ου διά τον τόπον το έθνος, αλλά διά το έθνος τον τόπον ο Κύριος εξελέξατο »(Β’ Μακ. ε’, 19).

Η αργία έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος για την αργία. « Το σάββατον διά τον άνθρωπον εγένετο, ουχ ο άνθρωπος διά το σάββατον » (Μαρ. β’, 27).

4. Θίγεται  και προσβάλλεται κάποιος με το παραμικρό,  επειδή έχει πολύ εγωισμό. Δεν έχει παρά  να τον κόψει, τον εγωισμό. Ίσως όμως βιαστεί κάποιος και πει ότι αυτό μοιάζει με το εξής. Αισθάνεται κάποιος πονοκέφαλο με το παραμικρό, επειδή έχει κεφάλι. Δεν έχει  παρά να το κόψει, το κεφάλι. Πράγματι βιάστηκε να μιλήσει αυτός που είπε αυτό που είπε.  Το κεφάλι είναι δημιούργημα του Θεού και δεν έχει κανείς δικαίωμα να το κόψει. Ο εγωισμός όμως είναι σατανικό γέννημα και μακάρι ο άνθρωπος να τον κόψει, γιατί  ενώπιον του Θεού είναι βδέλυγμα.

5. Ο διάβολος, όπως είναι γνωστό, δε θέλει να δοξάζουν οι άνθρωποι το Θεό και προσπαθεί με πολλά τεχνάσματα να τους εμποδίσει. Όταν λοιπόν βλέπει κάποιον πιστό να αγωνίζεται εναντίον της αμαρτίας, επειδή  δε μπορεί να τον εμποδίσει  στον καλό αυτόν αγώνα και να τον κάνει να αμαρτήσει,  προσπαθεί να τον παρεμποδίζει  από το να  δοξάζει και να ευλογεί το Θεό.  Έτσι   υπάρχει ο κίνδυνος, ενώ αυτός διαβάζει  π.χ. στους Ψαλμούς, « Ευλογήσω  τον Κύριον εν παντί καιρώ, διά παντός η αίνεσις αυτού εν τω στόματί μου »  (Ψ.33, 2), να μη εφαρμόζει αυτό στην πράξη, αλλά να λέει άλλα λόγια,  ίσως και  « εν παντί καιρώ» και « διά παντός ».

6. « πώς δύνασθε υμείς πιστεύσαι, δόξαν παρά αλλήλων λαμβάνοντες, και την δόξαν την παρά του μόνου Θεού ου ζητείτε;»( Ιω. ε’, 44). Τα λόγια αυτά του Κυρίου προφανώς  ισχύουν  όχι μόνο  για τους φαρισαίους στους οποίους τα είπε, αλλά και για όποιον άλλον εμφορείται από το φαρισαϊκό πνεύμα. Το βέβαιο πάντως είναι ότι δεν ισχύουν για τον Ίδιον, γιατί είπε,  « δόξαν παρά ανθρώπων ου λαμβάνω » (Ιω. ε’, 41).

7. Οι εντολές του Χριστού είναι προς το συμφέρον του ανθρώπου, γιατί  τον αποτρέπουν από το θάνατο και τον οδηγούν στη ζωή, όπως μία πινακίδα προειδοποιεί  ότι μία οδός είναι αδιέξοδος, και μία άλλη πινακίδα δείχνει την  οδό που  οδηγεί  τον άνθρωπο στον  επιθυμητό προορισμό του.

8.  Πρέπει να συγχωρούμε τους άλλους,γιατί και ο Θεός συγχωρεί  και ελεεί εμάς τους ίδιους, όπως αναφέρεται και  στην Παραβολή του οφειλέτη των μυρίων  ταλάντων, « δούλε πονηρέ, πάσαν την οφειλήν εκείνην αφήκά σοι, επεί παρεκάλεσάς με· ουκ έδει και σε ελεήσαι τον σύνδουλόν σου, ως και εγώ σε ηλέησα; »(Ματ. ιη’, 32-33).

9. Όποιος νομίζει ότι η ζωή του κρέμεται  από μία τρίχα και δεν στηρίζεται στο Θεό, μοιάζει με εκείνον που νομίζει ότι ένα σπίτι κρέμεται από τον στύλο της   κεραίας της τηλεόρασης  που βρίσκεται στη στέγη, και δεν στηρίζεται στο έδαφος.

10.Οι έχοντες και κατέχοντες είναι οπωσδήποτε ευτυχείς; Όχι. Οπωσδήποτε ευτυχείς είναι οι, « ως μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες » (Β’ Κορ. στ’, 10).

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Με δυο λόγια ΣΤ' (10) Με δυο λόγια Θ’ (10) »

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Αγιοι της Λεσβου

Register

User Registration