Ζωηφόρος

Ύψωσις του Τιμίου & Ζωοποιού Σταυρού

Ύψωσις του Τιμίου & Ζωοποιού Σταυρού
του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

 14 Σεπτεμβρίου 2007

Το Ευαγγέλιο και το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής

και η απόδοσή τους στην νεοελληνική.

Κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο  Κεφ.  19.

 «6 Ότε ον εδον ατν ο ρχιερες κα ο πηρται, κραγασαν λγοντες· σταρωσον σταρωσον ατν. λγει ατος  Πιλτος· λβετε ατν μες κα σταυρσατε· γ γρ οχ ερσκω ν ατ αταν. 7 πεκρθησαν ατ ο ᾿Ιουδαοι· μες νμον χομεν, κα κατ τν νμον μν φελει ποθανεν, τι αυτν Θεο υἱὸν ποησεν. 8 Οτε ον κουσεν  Πιλτος τοτον τν λγον, μλλον φοβθη, 9 κα εσλθεν ες τ πραιτριον πλιν κα λγει τ ᾿Ιησο· πθεν ε σ; δ ᾿Ιησος πκρισιν οκ δωκεν ατ.10 λγει ον ατ  Πιλτος· μο ο λαλες; οκ οδας τι ξουσαν χω σταυρσα σε κα ξουσαν χω πολσα σε; 11 πεκρθη ᾿Ιησος· οκ εχες ξουσαν οδεμαν κατ' μο, ε μ ν σοι δεδομνον νωθεν· δι τοτο  παραδιδος μ σοι μεζονα μαρταν χει. 13 ον Πιλτος κοσας τοτον τν λγον γαγεν ξω τν ᾿Ιησον, κα κθισεν π το βματος ες τπον λεγμενον Λιθστρωτον, βραϊστ δ Γαββαθ· 14 ν δ παρασκευ το πσχα, ρα δ σε κτη· κα λγει τος ᾿Ιουδαοις· δε  βασιλες μν. 15 ο δ κραγασαν· ρον ρον, σταρωσον ατν. λγει ατος  Πιλτος· τν βασιλα μν σταυρσω; πεκρθησαν ο ρχιερες· οκ χομεν βασιλα ε μ Κασαρα. 16 ττε ον παρδωκεν ατν ατος να σταυρωθ.

17 Παρλαβον δ τν ᾿Ιησον κα γαγον· κα βαστζων τν σταυρν ατο ξλθεν ες τν λεγμενον κρανου τπον, ς λγεται βραϊστ Γολγοθ, 18 που ατν σταρωσαν, κα μετ' ατο λλους δο ντεθεν κα ντεθεν, μσον δ τν ᾿Ιησον. 19 γραψε δ κα ττλον  Πιλτος κα θηκεν π το σταυρο· ν δ γεγραμμνον· ᾿Ιησος  Ναζωραος  βασιλες τν ᾿Ιουδαων. 20 τοτον ον τν ττλον πολλο νγνωσαν τν ᾿Ιουδαων, τι γγς ν τς πλεως  τπος που σταυρθη  ᾿Ιησος· κα ν γεγραμμνονΕβραϊστ,Ελληνιστ, Ρωμαστ.

25 Ο μν ον στρατιται τατα ποησαν. εστκεισαν δ παρ τ σταυρ το ᾿Ιησο  μτηρ ατο κα  δελφ τς μητρς ατο, Μαρα  το Κλωπ κα Μαρα  Μαγδαλην. 26 ᾿Ιησος ον δν τν μητρα κα τν μαθητν παρεσττα ν γπα, λγει τ μητρ ατο· γναι, δε  υἱός σου. 27 ετα λγει τ μαθητ· δο  μτηρ σου. κα π' κενης τς ρας λαβεν  μαθητς ατν ες τ δια. 28 Μετ τοτο εδς  ᾿Ιησος τι πντα δη τετλεσται, να τελειωθ  γραφ, λγει· διψ. 30 τε ον λαβε τ ξος  ᾿Ιησος επε, τετλεσται, κα κλνας τν κεφαλν παρδωκε τ πνεμα

ΑΠΟΔΟΣΗ

Όταν τον είδαν οι αρχιερείς και οι υπηρέτες κραύγασαν: «σταυρώστε τον, σταυρώστε τον». Ό Πιλάτος τους λέγει: «Πάρτε τον εσείς και σταυρώστε τον, γιατί εγώ δεν του βρίσκω καμιά αιτία για κατηγορία». Οι Ιουδαίοι του απεκρίθησαν: «Εμείς έχουμε νόμο και με βάση το νόμο μας πρέπει να πεθάνει, γιατί έκανε τον εαυτό του Υιό του Θεού». Όταν ο Πιλάτος άκουσε αυτό τον λόγο φοβήθηκε περισσότερο και μπήκε πάλι στο κυβερνείο και λέγει στον Ιησού: «Από πού είσαι συ»; Άλλ' ο Ιησούς δεν του απάντησε. Ό Πιλάτος του λέγει: «Σ' έμενα δεν μιλάς; Δεν ξέρεις ότι έχω εξουσία να σε σταυρώσω και έχω εξουσία να σε αφήσω ελεύθερο;». Αποκρίθηκε ό Ιησούς: «Δεν θα είχες καμιάν εξου­σία εναντίον μου, αν δεν σου είχε δοθεί άνωθεν. Γι' αυτό και εκείνος πού με παρέδωκε σ' εσένα έχει μεγαλύτερη αμαρτία».

Όταν άκουσε ο Πιλάτος τι έλεγαν, έβγαλε έξω τον Ιησού, αυτός δε κάθισε στη δικαστική έδρα, σε τόπο, πού λέγεται Λιθόστρωτο, στα εβραϊκά Γαββαθά. Ήταν ήμερα Παρασκευή του Πάσχα, ώρα δε περίπου έκτη. Και λέγει στους Ιουδαίους: «Να, ό βασιλεύς σας». Εκείνοι κραύγασαν: «Άρον, άρον σταύρωσε τον». Ό Πιλάτος τους λέγει: «Τον βασιλέα σας να σταυρώσω;» Απεκκρίθηκαν οι αρχιερείς: «Δεν έχουμε βασιλέα παρά μόνο τον Καίσαρα». Τότε τους παρέ­δωκε τον Ιησού για να σταυρωθεί. Εκείνοι πήραν τον Ίησουν και έφυγαν, αυτός δε βαστάζοντας τον σταυρό του βγήκε στον λεγόμενο Κρανίου τόπον, πού στα εβραϊκά λέγεται Γολγοθάς, όπου και τον σταύρωσαν μαζί με άλλους δύο, από το ένα μέρος και από το άλλο στο μέσο δε τον Ιησού.

Έγραψε δε ο Πιλάτος και επιγρα­φή και την έβαλε επάνω στο σταυρό-ή επιγραφή ήταν: Ιησούς ό Ναζωραίος ό βασιλεύς των Ιουδαίων.

Αυτή την επιγραφή την διάβασαν πολλοί από τους Ιουδαίους, γιατί βρί­σκονταν κοντά στην πόλη, πού σταυ­ρώθηκε ό Ιησούς και ήταν δε γραμ­μένη στην Εβραϊκή, την Ελληνική και την Λατινική γλώσσα.

Κοντά στο σταυρό του Ιησού στέ­κονταν η μητέρα του και η αδελφή της μητέρας του, η Μαρία η σύζυγος του Κλωπά και Μαρία η Μαγδαληνή. Όταν είδε ό Ιησούς τη μητέρα του και τον μαθητή πού αγαπούσε, να στέ­κεται κοντά της, είπε στη μητέρα του: «Γυναίκα, να ό γιος σου». Έπειτα είπε στο μαθητή: «Να ή μητέρα σου». Και άπ' εκείνη την ώρα την επήρε ο μαθητής στο σπίτι του.

Ύστερα, επειδή γνώριζε ο Ιησούς ότι όλα έχουν πια τελειώσει, για να εκπλη­ρωθεί σε όλα η γραφή, λέγει Διψώ. Εκεί βρισκόταν δοχείο γεμάτο ξύδι.

Όταν λοιπόν πήρε ο Ιησούς το ξύδι, είπε «Τετέλεσται», και αφού έγειρε το κεφάλι, παρέδωσε το πνεύμα.

Από την Α΄ προς Κορινθίους  Επιστολή του Αποστόλου Παύλου,

Κεφ.  1, χωρία  18 έως 24.

Η δναμις το σταυρο

«18 Ο λγος γρ το σταυρο τος μν πολλυμνοις μωρα στ, τος δ σζομνοις μν δναμις Θεο στι.
19 γγραπται γρ· πολ τν σοφαν τν σοφν, κα τν σνεσιν τν συνετν θετσω. 20 πο σοφς; πο γραμματες; πο συζητητς το αἰῶνος τοτου; οχ μρανεν Θες τν σοφαν το κσμου τοτου; 21 πειδ γρ ν τ σοφίᾳ το Θεο οκ γνω κσμος δι τς σοφας τν Θεν, εδκησεν Θες δι τς μωρας το κηργματος σσαι τος πιστεοντας. 22 πειδ κα ᾿Ιουδαοι σημεον ατοσι κα Ελληνες σοφαν ζητοσιν, 23 μες δ κηρσσομεν Χριστν σταυρωμνον, ᾿Ιουδαοις μν σκνδαλον, Ελλησι δ μωραν, 24 ατος δ τος κλητος, ᾿Ιουδαοις τε κα Ελλησι, Χριστν Θεο δναμιν κα Θεο σοφαν·»

ΑΠΟΔΟΣΗ

Το κήρυγμα για το Σταυρό του Χρί­στου σ' εκείνους πού χάνονται είναι μω­ρία, άλλα σε μας που σωζόμαστε είναι δύναμη Θεού. Γιατί είναι γραμμένο: θα εξαφανίσω τη σοφία των σοφών και θα εκμηδενίσω τη σύνεση των συνετών.

Που είναι ό σοφός; Πού είναι ό γραμ­ματεύς; Που είναι ό στοχαστής αυτού του αιώνος; Δεν μώρανε ο Θεός τη σοφία αυτού του κόσμου;

Γιατί, αφού με τη σοφία του Θεού ό κόσμος δεν γνώρισε με τη σοφία του τον Θεό, ευαρεστήθηκε ο Θεός με τη μωρία του κηρύγματος να σώσει εκείνους πού πιστεύουν.

Οι Ιουδαίοι θέλουν θαύματα, οι δε Έλ­ληνες ζητούν σοφία, εμείς όμως κηρύσ­σουμε Χριστόν εσταυρωμένο, πού είναι για μεν τους Ιουδαίους σκάνδαλο, για δε τους Έλληνες μωρία, άλλα σε εκείνους πού είναι καλεσμένοι, Ιουδαίους και Έλ­ληνες, ο Χριστός είναι Θεού δύναμη και Θεού σοφία.

 

 

 

 

 

 

 

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Αγιοι της Λεσβου

Register

User Registration