Ζωηφόρος

Παλαιά και σύγχρονα παραδείγματα Καλών Ποιμένων,

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Παλαιά και σύγχρονα

παραδείγματα Καλών Ποιμένων

του Αρχιμ. Κοσμά Ε. Λαμπρινού

***

Ένα βιβλίο του Ιεροκήρυκος Αρχιμ. Κοσμά Ε. Λαμπρινού

Έκδοσις Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης Πρεσπών & Εορδαίας

Φλώρινα 2009

Ταχ. Δ/νση: Καυκάσου 10, 53200 Φλώρινα

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Τηλ.: Σταθ. 23850 22323

         Κιν. 6976697832

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας, γενικώς, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι έχουμε πλήθος κληρικών πού με το άγιο παράδειγμα τους έγιναν φωτεινοί δείκτες για όλους μας, είτε είμαστε κληρικοί, είτε και λαϊκοί.

Έτσι, έχουμε πολλά παραδείγματα αγίων που, τόσο με το παράδειγμα της ομολογίας της πίστεως τους στον Ιησού Χριστό ή - και ακόμα καλύτερα - με την επισφράγιση αυτής της ομολογίας δια του τιμίου αίματος τους έδειξαν την αγάπη τους προς το Χριστό.

Ο σκοπός, άλλωστε, αυτού του βιβλίου δεν είναι άλλος από το να δείξουμε στο σύγχρονο κόσμο μας ότι ο Χριστός ελκύει χιλιάδες χριστιανούς προς την Ιερωσύνη. Όμως, στο παρόν βιβλίο αναφέρουμε λίγα μόνο από αυτά τα παραδείγματα των καλών ποιμένων της Εκκλησίας. Σίγουρα, θα μπορούσαν να αναφερθούν και άλλα. Όσα αναφέρονται, αναφέρονται μόνο και μόνο για να καταλάβουν οι νεώτερες γενεές - και όχι μόνο - ότι πάντα θα υπάρχουν παραδείγματα εκλεκτών κληρικών της Εκκλησίας πού θα δίνουν την μαρτυρία της πίστεως τους στον σύγχρονο κόσμο πού είναι κυριευμένος από την αγάπη του πλούτου, της μόδας και της ιδιοτέλειας. Πάντα θα υπάρχουν οι καλοί ποιμένες πού θα δίνουν απαντήσεις στους συγχρόνους αρνητές της πίστεως μας.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Είναι γεγονός ότι ο κάθε χριστιανός, και δη ο κληρικός, οφείλει να φλέγεται από «θείον ερωτά» προς τον Χριστό. Η καρδιά του ποιμένας της Εκκλησίας είναι η πνευματική εκείνη ηλεκτροπαραγωγός μηχανή, η οποία εφ' ορού ζωής μεταδίδει το ρεύμα της φιλοστοργίας της προς δύο κατευθύνσεις. Πρώτα μεν προς τα πνευματικά τέκνα του κληρικού, δηλαδή το λογικό ποίμνιο, και δεύτερον προς τους υπολοίπους κληρικούς συναδέλφους του, προς τους συμποιμένας. Ο ιερεύς, ακόμα, σύμφωνα με την διδασκαλία της αγίας μας Εκκλησίας, οφείλει να οδηγεί τους πιστούς στην σωτηρία. Και η σωτηρία, σίγουρα, βρίσκεται μέσα στο λιμάνι πού λέγεται Ορθόδοξος Εκκλησία. Διότι ο κάθε κληρικός πού θέλει να τίμα την ιερωσύνη του δέχεται-όπως το λιμάνι τα καράβια-κάθε ψυχή πού ζήτα την συμβουλή του και την αγάπη του.

Έχει καθήκον όμως ο ιερεύς και να περιφρουρεί την γαλήνη, να εξασφαλίζει την ειρήνη, να διασώζει την ευπρέπεια του οίκου του Θεού. Για να το επιτύχει, όμως, αυτό, όπως μας αναφέρει ο Σεβασμιώτατος πρ. Μητροπολίτης Φλωρίνης Αυγουστίνος, απαιτείται να έχει πολλά χαρίσματα. Πρέπει να είναι όχι μόνον ευλαβής και πιστός και ταπεινός και πράος και προσηνής(1), αλλά και ζηλωτής και μαχητής και επίμονος και σταθερός και υπομονετικός και ανθεκτικός.

Έκτος αυτών ό καλός ιερεύς, πριν αρχίσει να απευθύνει παρατηρήσεις, πρώτα θα διδάσκει τους πιστούς το θέλημα του Κυρίου. Χρειάζεται σίγουρα διδασκαλία. Και μία συστηματική και σταθερή διαφώτιση, πού δεν μεταβάλλεται κατά καιρούς σύμφωνα με τα ρεύματα της εποχής, δεν μπορεί παρά να φέρει με το πέρασμα του χρόνου καρπούς. Σχολείο είναι, λέει ο πατήρ Αυγουστίνος, η Εκκλησία, οι δε χριστιανοί είναι οι μαθητές. Αν διδαχθούν με επιμέλεια τα μαθήματα του ευαγγελίου, θα προοδεύσουν, θα διέλθουν τα στάδια καταρτίσεως, ώσπου να μορφωθεί μεσάτους ο Χριστός.

«Ουκ αν λάβοις παρά τον μη έχοντος» διαβάζουμε στους Νεκρικούς διάλογους Χάρωνος και Μενίππου του Λουκιανού. Καθ' όμοιο τρόπο δεν πρέπει να περιμένουμε και από τον χαλαρώς συνδεόμενο μετά του Κυρίου κληρικό, να δείχνει αγάπη στο περιβάλλον όπου ζει και κινείται.

Αλλά, όπως λέει ό προφήτης Ιεζεκιήλ(2) (κεφ. 34 στ. 10), ο Άγιος Θεός μία μέρα θα ζητήσει λόγο από τους κληρικούς για την ενδεχόμενη ψυχική καταστροφή των ψυχών πού τους ενεπιστεύθη. Κι αυτό γιατί το έργο της διαποιμάνσεως των πιστών αποτελεί λειτούργημα και όχι επάγγελμα.

Ο απ. Παύλος, ο ί. Χρυσόστομος, ο Μ. Βασίλειος και όλοι οι άλλοι Πατέρες και άγιοι της Εκκλησίας μας, ένοιωθαν τον εαυτό τους ως δούλο του Χρίστου και συνεχιστή του έργου του Αρχιποίμενος Χρίστου. Επομένως, σ' εμάς, τους συγχρόνους κληρικούς, οι όποιοι οφείλουμε να τους μιμηθούμε, απομένει να διδαχτούμε από το παράδειγμα τους.

Άλλωστε, -κι αυτό θα φανεί από την ανάπτυξη της παρούσης εργασίας-δεν έπαψαν να υπάρχουν και στους χαλεπούς καιρούς μας άγιοι, ομολογητές, καλοί ποιμένες, πού να ενδιαφέρονται για τη σωτηρία των πιστών πού τους εμπιστεύθηκε ο Κύριος την ημέρα την οποία τους καλούσε στον υπερμέγιστο βαθμό της Ιερωσύνης.

Πολλά παραδείγματα-τόσο από παλαιές εποχές, όσο και από νεώτερες-θα μπορούσαμε να αναφέρουμε. Όμως θα αρκεστούμε στην ενασχόλησι με τη δράση ορισμένων μόνο συγχρόνων ή και παλαιών παραδειγμάτων καλών ποιμένων, εκ των πολλών πού υπάρχουν. Κι όταν λέμε σύγχρονα παραδείγματα δεν εννοούμε βεβαίως πρόσωπα πού βρίσκονται εν ζωή, γιατί τούτο ίσως θίξει το ταπεινό τους φρόνημα, αλλά πρόσωπα πού εκοιμήθησαν εν Κυρίω ειρηνικά ή και μαρτυρικά. Και όταν, πάλι, αναφερόμαστε σε αγίους κληρικούς πού έζησαν πολλά χρόνια πριν από μας το κάνουμε για να διδαχτούμε από το ταπεινό τους φρόνημα, τους πνευματικούς αγώνες τους και για να δείξουμε ότι στην Εκκλησία δεν υπάρχει παλαιό και νέο αλλά ότι υπάρχει μία αλυσίδα πού αρχίζει από τον Χριστό και τους Αποστόλους, προχωρά στους Αγίους Πατέρες και φθάνει μέχρι και τους συγχρόνους κληρικούς όλων των βαθμίδων. Γιατί όλοι τους, παλαιοί και νέοι, μας δίνουν παραδείγματα αγώνων πνευματικών. Όλοι τους πολέμησαν με τρεις μεγάλους εχθρούς, το κακό τους εαυτό, τον κόσμο της αμαρτίας και τον διάβολο, τους οποίους και νίκησαν. Το ερώτημα είναι: εμείς οι νεώτεροι κληρικοί τί κάνουμε; Τους μιμούμαστε; Ή, τουλάχιστον, προσπαθούμε να τους μιμηθούμε;

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1. ευχάριστος.

2. «τάδε λέγει Κύριος Κύριος• ιδού εγώ επί τους ποιμένας και

εκζητήσω τα πρόβατα μου εκ των χειρών αυτών και αποστρέψω

αυτούς του μη ποιμαίνειν τα πρόβατα μου, και ου βοσκήσουσιν έτι

οι ποιμένες αυτά• και εξελούμαι τα πρόβατα μου εκ του στόματος

αυτών, και ουκ έσονται αυτοίς έτι εις κατάβρωμα».

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Πρόλογος .............................................................  5

Α' Κεφάλαιο

α) Όσιος Σεραφείμ του Σαρώφ..............................  13

β) Όσιος Αρσένιος της Ρωσίας..............................  24

γ) Στάρετς Ευστράτιος ............................................  31

Β' Κεφάλαιο

α) Γέρων Έφραίμ Κατουνακιώτης..........................  37

β) Γέρων Αρσένιος ο Σπηλιώτης.............................  40

γ) Γέρων Έφραίμ ο Φιλοθεΐτης..............................  43

Γ' Κεφάλαιο

α) Γέρων Γερμανός ο Σταυροβουνιώτης................  49

Δ' Κεφάλαιο

α) Άρχιμ. Σεραφείμ Παπακώστας..........................  61

β) π. Βασίλειος Καϊμάκης .......................................  67

γ) άρχιμ. Ίωήλ Γιαννακόπουλος.............................  69

δ) άρχιμ. Φιλόθεος Ζερβάκος.................................  72

ε) π. Έπιφάνιος Θεοδωρόπουλος..........................  76

στ) π. Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης......................  83

ζ) π. Ιάκωβος Τσαλίκης...........................................  95

η) Σεβ. Μητρ. Σισανίου & Σιατίστης Αντώνιος..   100

Ε' Κεφάλαιο

α) Γέρων Αρσένιος του Μπόκα............................   105

β) Όσιος Γεώργιος Τσερνίκα ..............................   108

γ) Όσιος Καλλίνικος Τσερνίκα............................   113

ΣΤ' Κεφάλαιο

α) Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως.......................   121

β) Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης......................   127

γ) Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς...............................   134

δ) Άγιος Σάββας ο εν Καλύμνω...........................   138

ε) Άγιος Άνθιμος Χίου.........................................   140

στ) Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης.............................   1441

Ζ' Κεφάλαιο

α) Ίερομ. Κοσμάς ο Αιτωλός................................   153

β) Ίερομ. Χρυσόστομος Σμύρνης.........................   157

γ) Ίερομ. Γρηγόριος Κυδωνιών.............................   163

δ) Ίερομ. Αμβρόσιος Μοσχονησίων...................   166

ε) Ίερομ. Προκόπιος Ικονίου..............................   168

στ) Ίερομ. Ευθύμιος Ζήλων....................................   170

ζ) Ίερομ. Γαβριήλ Άρχιεπ. Σερβίας.....................   174

η) Ίερομ. Γρηγόριος ό Ε'Πατρ. Κων/πόλεως.....   176

θ) Ίερομ. Άγαθάγγελος, Ιερεύς εκ Σμύρνης.......   179

ι) Ίερομ. Ιωάννης, ιερεύς.....................................   180

ία) Ίερομ. Αιμιλιανός, Μητροπολίτης Γρεβενών..   181

ΕΠΙΛΟΓΟΣ ..................................................................  183

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ..........................................................  187

 

Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 08 Αυγούστου 2012 22:05
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Αγιοι της Λεσβου

Register

User Registration