Ζωηφόρος

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά

Κυριακή ΙΒ΄ Λουκά

Το Ευαγγέλιο και το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής,

η απόδοσή τους στην νεοελληνική και

κήρυγμα επί του Ευαγγελίου.

 

***

 

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο

Κεφ. 17, χωρία 12 έως 19 

 

Ο ᾿Ιησοῦς Χριστὸς θεραπεύει δέκα λεπροὺς

 

ΙΖ΄\ 12 Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ εἰσερχομένου αὐτοῦ εἴς τινα κώμην ἀπήντησαν αὐτῷ δέκα λεπροὶ ἄνδρες, οἳ ἔστησαν πόρρωθεν, 13 καὶ αὐτοὶ ἦραν φωνὴν λέγοντες· ᾿Ιησοῦ ἐπιστάτα, ἐλέησον ἡμᾶς.

14 καὶ ἰδὼν εἶπεν αὐτοῖς· πορευθέντες ἐπιδείξατε ἑαυτοὺς τοῖς ἱερεῦσι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὑπάγειν αὐτοὺς ἐκαθαρίσθησαν. 15 εἷς δὲ ἐξ αὐτῶν, ἰδὼν ὅτι ἰάθη, ὑπέστρεψε μετὰ φωνῆς μεγάλης δοξάζων τὸν Θεόν, 16 καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον παρὰ τοὺς πόδας αὐτοῦ εὐχαριστῶν αὐτῷ· καὶ αὐτὸς ἦν Σαμαρείτης. 17 ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν· οὐχὶ οἱ δέκα ἐκαθαρίσθησαν; οἱ δὲ ἐννέα ποῦ; 18 οὐχ εὑρέθησαν ὑποστρέψαντες δοῦναι δόξαν τῷ Θεῷ εἰ μὴ ὁ ἀλλογενὴς οὗτος; 19 καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀναστὰς πορεύου· ἡ πίστις σου σέσωκέ σε.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ

 

Εκείνο τον καιρό, ενώ έμπαινε ο Ιησούς σε κάποιο χωριό, τον συνάντησαν δέκα λεπροί άνθρωποι, πού εξαιτίας της αρρώστιας τους στάθηκαν μακριά. Αυτοί λοιπόν έβαλαν τη φωνή λέγοντας: Διδάσκαλε, Ιησού, λυπήσου μας.

Και όταν τους είδε ο Ιησούς, τους είπε: πηγαίνετε να δείξετε τους εαυτούς σας στους ιερείς. Και έγινε εκεί πού αυτοί πήγαιναν, καθαρίστηκαν.

Και ένας απ' αυτούς, όταν είδε πού γιατρεύτηκε γύρισε δοξάζοντας με μεγάλη φωνή τον Θεό. Και έπεσε στα πόδια του Ιησού ευχαριστώντας τον και αυτός ήταν Σαμαρείτης.

Τότε αποκρίθηκε ο Ιησούς και είπε' Μήπως δεν καθαρίστηκαν και οι δέκα; Άλλα οι άλλοι εννέα που είναι; Δεν βρέθηκαν να γυρίσουν για να δοξάσουν τον Θεό παρά μόνο αυτός ο αλλογενής;

Και του είπε· Σήκω και πήγαινε· η πίστη σου σε έσωσε.

 

***

 

Από την προς Κολοσσαείς Επιστολή του Αποστόλου Παύλου

Κεφ. 3, χωρία 4 έως 11

 

Αἱ συνέπειαι τῆς συναναστάσεως μὲ τὸν Χριστὸν

 

Γ΄/ 4 Αδελφοί, ὅταν ὁ Χριστὸς φανερωθῇ, ἡ ζωὴ ἡμῶν, τότε καὶ ὑμεῖς σὺν αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ. 5 Νεκρώσατε οὖν τὰ μέλη ὑμῶν τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, πορνείαν, ἀκαθαρσίαν, πάθος, ἐπιθυμίαν κακήν, καὶ τὴν πλεονεξίαν, ἥτις ἐστὶν εἰδωλολατρία, 6 δι' ἃ ἔρχεται ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῆς ἀπειθείας, 7 ἐν οἷς καὶ ὑμεῖς περιεπατήσατέ ποτε, ὅτε ἐζῆτε ἐν αὐτοῖς· 8 νυνὶ δὲ ἀπόθεσθε καὶ ὑμεῖς τὰ πάντα, ὀργήν, θυμόν, κακίαν, βλασφημίαν, αἰσχρολογίαν ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν· 9 μὴ ψεύδεσθε εἰς ἀλλήλους, ἀπεκδυσάμενοι τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον σὺν ταῖς πράξεσιν αὐτοῦ 10 καὶ ἐνδυσάμενοι τὸν νέον τὸν ἀνακαινούμενον εἰς ἐπίγνωσιν κατ' εἰκόνα τοῦ κτίσαντος αὐτόν, 11 ὅπου οὐκ ἔνι ῞Ελλην καὶ ᾿Ιουδαῖος, περιτομὴ καὶ ἀκροβυστία, βάρβαρος, Σκύθης, δοῦλος, ἐλεύθερος, ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσι Χριστός. 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ

 

Αδελφοί, όταν θα φανερωθεί ο Χριστός, πού είναι η ζωή μας, τότε και σεις μαζί με Αυτόν θα φανερωθείτε δοξασμένοι.

Νεκρώστε λοιπόν εδώ στη γη το σώμα σας, δηλ. την πορνεία, τη σαρκική ακαθαρσία, το ένοχο πάθος, την κακή επιθυμία και την πλεονεξία, που είναι ειδωλολατρία.

Για όλα αυτά έρχεται η οργή του Θεού σε κείνους, που απειθούν στο νόμο Του- αυτά (τα ίδια) κάνατε και σεις κάποτε όταν ζούσατε ανάμεσα σε τέ­τοιους ανθρώπους.

Όμως τώρα σεις, τώρα πού δεν είσθε πια ειδωλολάτρες, αλλά χριστιανοί, πετάξτε τα όλα από πάνω σας: την οργή, τον θυμό, την κακία, τη βλασφημία τον κάθε αισχρό λόγο, πού βγαίνει από το στόμα σας.

Μη λέτε ψέμματα ο ένας στον άλλο· γδυθείτε τον παλαιό άνθρωπο μαζί με τις πράξεις του και ντυθείτε τον νέο εκείνον, πού διαρκώς ανανεώνεται, με σκοπό να φθάσει σε αληθινή θεογνωσία, σύμφωνα με την εικόνα και το πρότυπο του Χριστού, πού τον έφτιαξε. (Σ' αυτή την κατάσταση δεν έχει σημασία) αν είναι κανείς Έλληνας ή αν είναι Ιουδαίος, αν έχει περιτομή ή αν είναι βάρβαρος ή Σκύθης ή δούλος ή ελεύθερος, αλλά σε όλα και σε όλους είναι ο Χριστός.

 

***

 

Κυριακή ΙΒ' Λουκά

(Των δέκα λεπρών)

(Λουκ. ιζ’,12-19)

κήρυγμα επί του Ευαγγελίου

 

του Ιωάννη Δήμου

Θεολόγου - Φιλολόγου

 

από την ιστοσελίδα του:  www.sostikalogia.com

 

Κάτι που συμβαίνει συνήθως στη ζωή των βοσκών είναι να χάσει ο βοσκός ένα ή περισσότερα από τα πρόβατά του. Τότε αφήνει το κοπάδι και τρέχει βιαστικός και αναζητεί τα χαμένα πρόβατα του. Όπως όμως είναι γνωστό, υπάρχει και ένας άλλος βοσκός που δε βόσκει άλογα πρόβατα αλλά λογικά.  Αυτός είναι ο Χριστός, ο καλός ποιμήν που έχει ως λογική ποίμνη την κοινωνία των ανθρώπων. Ο Χριστός τους ανθρώπους τους υπερασπίζεται μέχρι θυσίας. Γι' αυτό άλλωστε έγινε άνθρωπος και ήλθε στη γη για να αναζητήσει και σώσει το απολωλός πρόβατο. Ήρθε να σώσει  τους ανθρώπους  που ήταν πλανημένοι  και αιχμάλωτοι  της αμαρτίας,  και βρισκόταν κάτω από την εξουσία του πονηρού και του θανάτου.

Μια μέρα  καθώς βάδιζε στην ύπαιθρο άκουσε από μακριά την κραυγή δέκα λεπρών οι οποίοι ύψωσαν σπαρακτική φωνή και ζήτησαν βοήθεια λέγοντες, « Ιησού επιστάτα, ελέησαν ημάς». Τα δέκα αυτά απολωλότα πρόβατα είχαν αποκοπεί από το υπόλοιπο λογικό ποίμνιο και ζούσαν ξεχωρισμένα, γιατί είχαν προσβληθεί από λέπρα και αργοπέθαιναν κατά τρόπο δραματικό. Κανένας γιατρός και κανένας  ισχυρός της γης δεν ήταν  σε θέση να προσφέρει βοήθεια προς τα σκελετωμένα εκείνα πλάσματα. Μόνο ο Χριστός, ο Σωτήρας του κόσμου και ιατρός των ψυχών και σωμάτων, είχε τη δύναμη  να σώσει  τους ανθρώπους, ακόμη και από ανίατες αρρώστιες.  Αυτό ακριβώς έκανε και στην προκειμένη περίπτωση των δέκα λεπρών.  Τους σπλαχνίστηκε  και τους είπε, « πηγαίνετε να δείξετε τους εαυτούς σας στους ιερείς », και στο δρόμο που πήγαιναν καθαρίστηκαν. Αν και, όπως είναι γνωστό, οι εννέα από τους δέκα φάνηκαν αχάριστοι και δεν  επέστρεψαν να ευχαριστήσουν τον ευεργέτη τους και να δοξάσουν το Θεό,  ο Κύριος ως φιλάνθρωπος  τους θεράπευσε  όλους.

Αλλά και σήμερα, όπως και σε κάθε εποχή,  συνεχίζει να ευεργετεί τους ανθρώπους,  αν και  πολλοί δείχνονται  αγνώμονες. Όμως ο Κύριος συνεχίζει το έργο Του και οδηγεί τους ανθρώπους στην Εκκλησία για να θεραπευθούν από τα ψυχικά τους έλκη και  τραύματα. Το ότι πολλοί  δείχνονται αγνώμονες φανερώνει ότι οι άνθρωποι, άλλος λίγο άλλος πολύ,  μόνο στις κρίσιμες στιγμές της ζωής τους ενθυμούνται το Θεό, και τότε τον   ικετεύουν να  τους βοηθήσει. Όταν όμως απαλλαγούν από το κακό που τους βρήκε, τότε  τον λησμονούν και δεν αισθάνονται την ανάγκη να τον ευχαριστήσουν. Όμως, παρά την αχαριστία των ανθρώπων, ο Θεός δεν παύει να είναι φιλάνθρωπος αφού, « τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους». Ο Θεός είναι αγάπη, όπως λέει ο μαθητής της αγάπης ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής και αγαπά όλα τα πλάσματα Του αδιάκριτα από τη συμπεριφορά τους απέναντι Του. Η αχαριστία απέναντι στο Θεό βλάπτει κυρίως τον αχάριστο άνθρωπο, γιατί η αχαριστία είναι πάθος της ψυχής και έχει βλαπτικές συνέπειες γι' αυτόν που την δείχνει. Ο Θεός όμως  δεν πειράζεται  από κανένα κακό  και  ο Ίδιος δεν πειράζει κανένα. Ο Θεός πρόσφερε το μάννα στους Ισραηλίτες στην έρημο και έφαγαν, και  εκείνοι αντί να τον ευχαριστήσουν του έδειξαν αχαριστία και ανυπακοή.  Άρτον  πρόσφερε ο Κύριος  στον Ιούδα, και εκείνος τον πρόδωσε. Τους λεπρούς καθάρισε, τους αρρώστους θεράπευσε, τους νεκρούς ανέστησε, και ο λαός αντί ευχαριστίας εφώναξε το «σταύρωσον αυτόν». Αλλά και σήμερα η ίδια τακτική συνεχίζεται από πολλούς. Ποικιλότροπα ευεργετεί ο Θεός τους ανθρώπους, και όμως πολλοί από αυτούς στρέφουν αλλού τα βλέμματα τους. Δεν προσέρχονται στην Εκκλησία για να βρουν την οδό της σωτηρίας. Η συμπεριφορά  αυτή όμως είναι επικίνδυνη και εγκυμονεί απρόβλεπτους κινδύνους για όλους. Είναι ανάγκη λοιπόν να ευχαριστούμε συνεχώς το Θεό, όχι μόνο για τα υλικά και πνευματικά αγαθά  που μας δίνει, αλλά και για τις θλίψεις που πολλές φορές επιτρέπει να μας βρουν. Η  θλίψη έχει αγαθά αποτελέσματα και  « διά πολλών θλίψεων δει ημάς εισελθείν εις την βασιλείαν τού Θεού», δηλαδή πρέπει  με πολλές θλίψεις να μπούμε στη βασιλεία των ουρανών. Αμήν.

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κυριακή ΙΔ΄ Λουκά Κυριακή Δ΄ Ματθαίου »

Αγιολογιο

Register

User Registration