Ζωηφόρος

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου

Κυριακή Γ΄ Ματθαίου

Το Ευαγγέλιο και το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής,

η απόδοσή τους στην νεοελληνική

και κήρυγμα επί του Ευαγγελίου.

***

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο

Κεφάλαιο 6, χωρία 22 έως 33

Φῶς καὶ σκοτάδι

ΣΤ΄\ 22 ῾Ο λύχνος τοῦ σώματός ἐστιν ὁ ὀφθαλμός· ἐὰν οὖν ὁ ὀφθαλμός σου ἁπλοῦς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου φωτεινόν ἔσται· 23 ἐὰν δὲ ὁ ὀφθαλμός σου πονηρὸς ᾖ, ὅλον τὸ σῶμά σου σκοτεινὸν ἔσται. εἰ οὖν τὸ φῶς τὸ ἐν σοὶ σκότος ἐστί, τὸ σκότος πόσον; 24 Οὐδεὶς δύναται δυσὶ κυρίοις δουλεύειν· ἢ γὰρ τὸν ἕνα μισήσει καὶ τὸν ἕτερον ἀγαπήσει, ἢ ἑνὸς ἀνθέξεται καὶ τοῦ ἑτέρου καταφρονήσει. οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμωνᾷ.

Μέριμνα καὶ ἐμπιστοσύνη εἰς τὸν Θεὸν

25 Διὰ τοῦτο λέγω ὑμῖν, μὴ μεριμνᾶτε τῇ ψυχῇ ὑμῶν τί φάγητε καὶ τί πίητε, μηδὲ τῷ σώματι ὑμῶν τί ἐνδύσησθε· οὐχὶ ἡ ψυχὴ πλεῖόν ἐστι τῆς τροφῆς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἐνδύματος; 26 ἐμβλέψατε εἰς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι οὐ σπείρουσιν οὐδὲ θερίζουσιν οὐδὲ συνάγουσιν εἰς ἀποθήκας, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος τρέφει αὐτά· οὐχ ὑμεῖς μᾶλλον διαφέρετε αὐτῶν; 27 τίς δὲ ἐξ ὑμῶν μεριμνῶν δύναται προσθεῖναι ἐπὶ τὴν ἡλικίαν αὐτοῦ πῆχυν ἕνα;

28 καὶ περὶ ἐνδύματος τί μεριμνᾶτε; καταμάθετε τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ πῶς αὐξάνει· οὐ κοπιᾷ οὐδὲ νήθει· 29 λέγω δὲ ὑμῖν ὅτι οὐδὲ Σολομὼν ἐν πάσῃ τῇ δόξῃ αὐτοῦ περιεβάλετο ὡς ἓν τούτων. 30 Εἰ δὲ τὸν χόρτον τοῦ ἀγροῦ, σήμερον ὄντα καὶ αὔριον εἰς κλίβανον βαλλόμενον, ὁ Θεὸς οὕτως ἀμφιέννυσιν, οὐ πολλῷ μᾶλλον ὑμᾶς, ὀλιγόπιστοι;

31 μὴ οὖν μεριμνήσητε λέγοντες, τί φάγωμεν ἢ τί πίωμεν ἢ τί περιβαλώμεθα; 32 πάντα γὰρ ταῦτα τὰ ἔθνη ἐπιζητεῖ· οἶδε γὰρ ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ὅτι χρῄζετε τούτων ἁπάντων. 33 ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν. 34 Μὴ οὖν μεριμνήσητε εἰς τὴν αὔριον· ἡ γὰρ αὔριον μεριμνήσει τὰ ἑαυτῆς· ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὐτῆς.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Το λυχνάρι του ανθρώπου είναι το μάτι. Αν το μάτι σου είναι απονήρευτο όλος ο λογισμός σου θα είναι φωτεινός. Και αν το μάτι σου είναι πονηρό, όλος ο λογισμός σου θα είναι σκοτεινός. Αν λοιπόν ο λογισμός σου είναι σκοτεινός, πόσο θα είναι μέσα σου το σκοτάδι; Κανένας δεν μπορεί να δουλεύει σε δυο αφεντικά. Γιατί ή θα μισήσει το ένα και θα αγαπήσει τον άλλο ή θα στηριχτεί στον ένα και θα περιφρονήσει τον άλλο. Δεν μπορείτε να δουλεύετε και στο θεό και στο χρήμα. Μη μεριμνάτε για την ψυχή σας τι θα φάτε και τι θα πιείτε, μήτε για το σώμα σας τι θα ντυθείτε. Μήπως η ψυχή δεν είναι παραπάνω από το σώμα και το σώμα παραπάνω από τα ρούχα; Κοιτάξτε τα πουλιά του ουρανού δεν σπέρνουν και δεν θερίζουν και δεν μαζεύουν σε αποθήκες και ο πατέρας σας ο ουράνιος τα τρέφει· Μη δεν είσαστε καλύτεροι άπ' αυτά; Και ποιος τάχα από σας μεριμνώντας μπορεί να προσθέσει στο κορμί του μια πήχη; Και τι μεριμνάτε για την ενδυμασία σας; Κοιτάξτε προσεκτικά τα λουλούδια στα χωράφια, πώς μεγαλώνουν δεν κοπιάζουν και δεν γνέθουν. Σας λέγω λοιπόν μήτε ο Σολομών μέσα σε όλη του τη δόξα στολίσθηκε σαν ένα άπ' αυτά. Αν λοιπόν τα χόρτα των χωραφιών πού σήμερα υπάρχουν και αύριο τα ρίχνουν στη φωτιά ο θεός έτσι τα ομορφοντύνει πολύ περισσότερο δεν θα σας ντύσει εσάς ολιγόπιστοι; Μη μεριμνήσετε λοιπόν, και μη λέτε: «τι θα φάμε;» ή «τι θα φορέσουμε;» Γιατί όλα αυτά μόνον οι ειδωλολάτρες τα γυρεύουν και γιατί ο ουράνιος Πατέρας σας ξέρει ότι σας χρειάζονται όλα αυτά. Να ζητάτε πρώτα τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του και όλα αυτά θα σας προστεθούν.

***

Από την προς Ρωμαίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου,

Κεφ.  5, χωρία  1 έως 10.

Συνέπειαι τῆς πίστεως

Ε´\ 1 ᾿Αδελφοί,  δικαιωθέντες οὖν ἐκ πίστεως εἰρήνην ἔχομεν πρὸς τὸν Θεὸν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, 2 δι᾿ οὗ καὶ τὴν προσαγωγὴν ἐσχήκαμεν τῇ πίστει εἰς τὴν χάριν ταύτην ἐν ᾗ ἑστήκαμεν, καὶ καυχώμεθα ἐπ᾿ ἐλπίδι τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ. 3 οὐ μόνον δέ, ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσιν, εἰδότες ὅτι ἡ θλῖψις ὑπομονὴν κατεργάζεται, 4 ἡ δὲ ὑπομονὴ δοκιμήν, ἡ δὲ δοκιμὴ ἐλπίδα, 5 ἡ δὲ ἐλπὶς οὐ καταισχύνει, ὅτι ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἐκκέχυται ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν διὰ Πνεύματος ῾Αγίου τοῦ δοθέντος ἡμῖν.

῾Η ἀγάπη τοῦ Θεοῦ φανερώνεται

εἰς τὸν θάνατον τοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ

6 ῎Ετι γὰρ Χριστὸς ὄντων ἡμῶν ἀσθενῶν κατὰ καιρὸν ὑπὲρ ἀσεβῶν ἀπέθανε. 7 μόλις γὰρ ὑπὲρ δικαίου τις ἀποθανεῖται· ὑπὲρ γὰρ τοῦ ἀγαθοῦ τάχα τις καὶ τολμᾷ ἀποθανεῖν. 8 συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός, ὅτι ἔτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε. 9 πολλῷ οὖν μᾶλλον δικαιωθέντες νῦν ἐν τῷ αἵματι αὐτοῦ σωθησόμεθα δι᾿ αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀργῆς. 10 εἰ γὰρ ἐχθροὶ ὄντες κατηλλάγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θανάτου τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, πολλῷ μᾶλλον καταλλαγέντες σωθησόμεθα ἐν τῇ ζωῇ αὐτοῦ·

ΑΠΟΔΟΣΗ

Αδελφοί, αφού, λοιπόν, ο Θεός μας έσωσε επειδή πιστέψαμε, οι σχέσεις μας με το Θεό αποκαταστάθηκαν με τη μεσολάβηση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Αυτός μας οδήγησε με την πίστη στο χώρο αυτής της χάρης του Θεού, στην οποία είμαστε στεριωμένοι, και καυχόμαστε νια την ελπίδα της συμμετοχής μας στη δόξα του Θεού. Μα δε σταματά εκεί η καύχηση μας· καυχόμαστε ακόμα και στις δοκιμασίες, επειδή ξέρουμε καλά πως οι δοκιμασίες οδηγούν στην υπομονή, η υπομονή στο δοκιμασμένο χαρακτήρα, κι ο δοκιμασμένος χαρακτήρας στην ελπίδα. Κι η ελπίδα τελικά δεν απογοητεύει. Μαρτυρεί γι' αυτό η αγάπη του Θεού, με την οποία το Άγιο Πνεύμα που μας δόθηκε γέμισε και ξεχείλισε τις καρδιές μας. Γιατί ο Χριστός, παρ' όλο που ήμασταν ακόμη ανίκανοι να κάνουμε το καλό, πέθανε για μας, τους ασεβείς ανθρώπους, στον προκαθορισμένο καιρό. Δύσκολα θα έδινε κανείς τη ζωή του ακόμα και για ένα δίκαιο άνθρωπο. Ίσως αποφάσιζε κανείς να πεθάνει για κάποιον καλό άνθρωπο. Ο Θεός όμως ξεπερνώντας αυτά τα όρια έδειξε την αγάπη του για μας, γιατί ενώ εμείς ζούσαμε ακόμα στην αμαρτία, ο Χριστός έδωσε τη ζωή του για μας. Τώρα, λοιπόν, αφού ο Θεός μας απάλλαξε από την καταδίκη, με τη μεσολάβηση του σταυρικού θανάτου του Χριστού, πολύ περισσότερο ο ίδιος θα μας σώσει κι από τη μέλλουσα οργή. Παρ' ό,τι ήμασταν εχθροί με το Θεό, μας συμφιλίωσε μαζί του ο σταυρικός θάνατος του Υιού Του, πολύ περισσότερο τώρα που συμφιλιωθήκαμε, η ζωή Του θα μας χαρίσει τη σωτηρία.

***

Κυριακή  Γ’  Ματθαίου

(Ματ. στ',  22-33)

κήρυγμα επί του Ευαγγελίου

του Ιωάννη Δήμου

Θεολόγου - Φιλολόγου

από την ιστοσελίδα του:  www.sostikalogia.com

Ένα από τα λεπτότερα και πολυτιμότερα μέλη του ανθρωπίνου οργανισμού είναι τα μάτια. Η λεπτότητα φαίνεται από τη θέση την οποία  κατέχουν, αλλά και  από τα προστατευτικά μέσα με τα οποία περιφρουρούνται, όπως είναι οι κόγχες, τα φρύδια και τα ματόκλαδα, από τα οποία προφυλάσσεται η κόρη των οφθαλμών από κάθε κίνδυνο. Το ότι είναι πολύτιμα τα μάτια φαίνεται από το ότι κανείς άνθρωπος δε δέχεται να τα ανταλλάξει με οποιονδήποτε γήινο θησαυρό.

Τα μάτια αποτελούν τα ζωντανά παράθυρα του ανθρωπίνου σώματος με τα οποία η ψυχή επικοινωνεί με τον εξωτερικό κόσμο. Έτσι τα μάτια σαν προβολείς προπορεύονται ολόκληρου του οργανισμού, ελέγχουν την διαμόρφωση του εδάφους και προειδοποιούν για τα υπάρχοντα στο δρόμο επικίνδυνα σημεία ώστε να ληφθούν τα προφυλακτικά μέτρα από τον άνθρωπο, για να αποφύγει επικίνδυνες πτώσεις και ολισθήματα.   Είναι δηλαδή τα μάτια πολύτιμο δώρο του Θεού στον άνθρωπο.

Μιλώντας ο Χριστός  για τη σημασία των ματιών λέει ότι, «Ο λύχνος του σώματός εστιν ο οφθαλμός. εάν ουν ο οφθαλμός σου απλούς η, όλον το σώμά σου φωτεινόν έσται· εάν δε ο οφθαλμός σου πονηρός  η,  όλον το  σώμά σου σκοτεινόν έσται.»  ( Ματ6. στ’, 22-23). Η κατάσταση δηλαδή των ματιών είναι η σφραγίδα της εσωτερικής ηθικής ποιότητας του ανθρώπου. Έτσι, εάν το μάτι είναι αθώο, τότε και στο εσωτερικό της ψυχής επικρατεί ηθική καθαρότητα και χάρη Θεού. Εάν όμως το μάτι είναι πονηρό, τότε και στο εσωτερικό της καρδιάς επικρατεί πνευματικό σκοτάδι και αμαρτία.

Η κατάσταση της αθωότητας συναντιέται συνήθως στα μικρά παιδιά και στους αγίους των οποίων το μεν πρόσωπο εμφανίζει ιλαρότητα, το. δε βλέμμα φέρει καταφανή τη σφραγίδα της άδολης ακτινοβολίας. Η δε κατάσταση της ενοχής εμφανίζεται σε ανθρώπους που έχουν μολυνθεί από την αμαρτία της οποίας αμαρτίας στίγματα αντικατοπτρίζονται στον καθρέφτη των ματιών, αλλά και σε όλο το πρόσωπό τους.

Από την κακή χρήση των οφθαλμών είναι δυνατό να επέλθει η καταστροφή του ανθρώπου. Είναι δυνατό να βυθισθεί το πλοίο, εάν από το θρυμματισμένο κρύσταλλο, ενός και μόνο παραθύρου του, εισέρχεται το νερό της θάλασσας στο εσωτερικό του. Ο Κύριος, συμπληρώνοντας την αναφορά Του στα μάτια του ανθρώπου, λέει ότι,   «ει δε ο οφθαλμός σου ο δεξιός σκανδαλίζει σε, έξελε αυτόν και βάλε από σου· συμφέρει γαρ σοι ίνα  απόληται εν των μελών σου και μη όλον το σώμά σου  βληθή  εις  γέενναν.» ( Ματ. ε’, 29) Και βέβαια εδώ ο Κύριος δε λέει ότι πρέπει κανείς να βγάλει τα μάτια του, αλλά, εάν ένα πρόσωπο πολύτιμο και αγαπητό όπως ο οφθαλμός σου σε οδηγεί στην  αμαρτία, κόψε την επικοινωνία μαζί του, διότι σε συμφέρει να στερηθείς το πρόσωπο αυτό, παρά να ριφθείς στην κόλαση.

Ο κίνδυνος αυτός υποχρεώνει τον άνθρωπο να κυριαρχεί συνεχώς στα μάτια του, να μη επιτρέπει σ' αυτά ένοχο, επικίνδυνο και αμαρτωλό  ρεμβασμό,   αλλά   να βλέπουν σωστά, όπως θέλει ο Θεός. Και επειδή «νους ορά και νους ακούει», θα πρέπει ο νους του ανθρώπου να αισθάνεται την παρουσία του Θεού πάντοτε ενώπιον του.   Προσοχή λοιπόν, όχι μόνο  μη πάθουν κάτι τα  μάτια μας, αλλά και  για να βλέπουν ορθά κάτω από το φως του Χριστού.  Αμήν.

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κυριακή Ε΄ Ματθαίου Κυριακή B΄ Ματθαίου »

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Register

User Registration