Ζωηφόρος

Κυριακή B΄ Ματθαίου

Κυριακή B΄ Ματθαίου

Το Ευαγγέλιο και το Αποστολικό Ανάγνωσμα της Κυριακής,

η απόδοσή τους στην νεοελληνική

και κήρυγμα επί του Ευαγγελίου.

***

Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο

Κεφάλαιο 4, χωρία 18 έως 23

 

Ο ᾿Ιησοῦς Χριστὸς καλεῖ τοὺς πρώτους μαθητάς του

 

Δ΄\ 18 Τῷ καιρῷ ἐκείνω   περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ ᾿Ανδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· 19 καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. 20 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. 21 Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, ᾿Ιάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ ᾿Ιωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. 22 οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.

 

                        ῾Ο ᾿Ιησοῦς Χριστὸς περιέρχεται τὴν Γαλιλαίαν διδάσκων καὶ θεραπεύων

 

23 Καὶ περιῆγεν ὅλην τὴν Γαλιλαίαν ὁ ᾿Ιησοῦς διδάσκων ἐν ταῖς συναγωγαῖς αὐτῶν καὶ κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ.

ΑΠΟΔΟΣΗ

 

Εκείνο τον καιρό περπατώντας ο Ιησούς κοντά στη θάλασσα της Γαλιλαίας είδε δύο αδέλφια, τον Σίμωνα πού λεγόταν Πέτρος και τον αδελφό του, τον Ανδρέα, να ρίχνουν τα δίχτυα στη θάλασσα· γιατί ήσαν ψαράδες. Και τους λέγει: Ελατέ κοντά μου και θα σας κάνω ψαράδες ανθρώπων. Και αυτοί αμέσως άφησαν τα δίχτυα και τον ακολούθησαν. Πηγαίνοντας πιο πέρα είδε άλλους δυο αδελφούς, τον Ιάκωβο, τον γιο του Ζεβεδαίου και τον αδελφό του τον Ιωάννη, μέσα στη βάρκα, μαζί με τον πατέρα τους τον Ζεβεδαΐο, να διορθώνουν τα δίχτυα· και τους εκάλεσε. Και αυ­τοί αμέσως άφησαν τη βάρκα και τον πατέρα τους και τον ακολούθησαν. Και περιώδευσεν ο Ιησούς όλη τη Γαλιλαία διδάσκοντας στις συναγωγές των Ιουδαίων και κηρύσσοντας το Ευαγγέλιο της Βασιλείας του Θεού και θεραπεύοντας κάθε αρρώστια και κάθε ανικανότητα ανάμεσα στο λαό.

***

Από την προς Γαλάτας Επιστολή του Αποστόλου Παύλου

Κεφ.  3, χωρία  23 έως 29 και Κεφ. 4, χωρία 1 έως 5

Γ \ 23 ᾿Αδελφοί, πρὸ δὲ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. 24 ὥστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν·

Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς πίστεως

25 ᾿Ελθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. 26 πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ· 27 ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. 28 οὐκ ἔνι ᾿Ιουδαῖος οὐδὲ ῞Ελλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ. 29 εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ ᾿Αβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι.

Θεία υἱοθεσία διὰ τῆς πίστεως εἰς τὸν Χριστὸν

Δ´\ 1 ΛΕΓΩ δέ, ἐφ' ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, 2 ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. 3 οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· 4 ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, 5 ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Αδελφοί, πριν έλθει δε η πίστη φρουρούμασταν κλεισμένοι κάτω από τον νόμο, μέχρις ότου αποκαλυφθεί η πίστη.

Ώστε ο νόμος ήταν παιδαγωγός μας μέχρις ότου έλθει ο Χριστός για να δικαιωθούμε δια της πίστεως. Τώρα όμως πού ήλθε η πίστη δεν είμαστε πια υπό παιδαγωγό, γιατί δια της πίστεως είσθε όλοι υιοί Θεού. Γιατί όσοι βαπτισθήκατε εις Χριστόν, έχετε ενδυθεί τον Χριστό. Δεν υπάρχει Ιουδαίος ούτε Έλληνας, δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, δεν υπάρχει άρρεν και θήλυ, γιατί όλοι εσείς είσθε ένας άνθρωπος εν Χριστώ Ιησού.

Αν δε είσθε του Χριστού, άρα είσθε απόγονοι του Αβραάμ και κληρονόμοι με βάση την υπόσχεση του Θεού.

Λέγω μάλιστα, ότι όσο χρόνο ο κληρονόμος είναι ανήλικος, δεν διαφέρει σε τίποτα από τον δούλο, αν και είναι κύριος όλης της περιουσίας, αλλά βρίσκεται κάτω από την εποπτεία επιτρόπων και διαχειριστών μέχρι την προθεσμία, πού όρισε ο πατέρας.

Έτσι και εμείς, όταν ήμασταν ανήλικοι, ήμασταν υποδουλωμένοι κάτω από τα στοιχεία αυτού του κόσμου.

 

Όταν όμως συμπληρώθηκε ο χρόνος, τότε έστειλε ο Θεός τον Υιό Του, πού γεννήθηκε από γυναίκα και ήταν υποταγμένος στο νόμο για να εξαγοράσει εκείνους, πού ήσαν δούλοι κάτω από τον νόμο, για να πάρουμε την υιοθεσία.

 

***

 

Από την προς Ρωμαίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου

Κεφ.  2, χωρία  10 έως 16

 

Β΄\10 ᾿Αδελφοί, δόξα δὲ καὶ τιμὴ καὶ εἰρήνη παντὶ τῷ ἐργαζομένῳ τὸ ἀγαθόν, ᾿Ιουδαίῳ τε πρῶτον καὶ ῞Ελληνι· 11 οὐ γάρ ἐστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ. 12 ὅσοι γὰρ ἀνόμως ἥμαρτον, ἀνόμως καὶ ἀπολοῦνται· καὶ ὅσοι ἐν νόμῳ ἥμαρτον, διὰ νόμου κριθήσονται. 13 οὐ γὰρ οἱ ἀκροαταὶ τοῦ νόμου δίκαιοι παρὰ τῷ Θεῷ, ἀλλ᾿ οἱ ποιηταὶ τοῦ νόμου δικαιωθήσονται. 14 ὅταν γὰρ ἔθνη τὰ μὴ νόμον ἔχοντα φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῇ, οὗτοι νόμον μὴ ἔχοντες ἑαυτοῖς εἰσι νόμος, 15 οἵτινες ἐνδείκνυνται τὸ ἔργον τοῦ νόμου γραπτὸν ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν, συμμαρτυρούσης αὐτῶν τῆς συνειδήσεως καὶ μεταξὺ ἀλλήλων τῶν λογισμῶν κατηγορούντων ἢ καὶ ἀπολογουμένων — 16 ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ

 

Η δόξα, η τιμή και η  κοινωνική ειρήνη προσμένουν όποιον κάνει το καλό,  πρώτο του Ιουδαίο αλλά και τον εθνικό.  Γιατί  ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις.  Έτσι,  λοιπόν,  όσοι αμάρτησαν χωρίς να ξέρουν το νομό του Θεού θα καταδικαστούν όχι με κριτήριο τον νομό.  Και από την άλλη,  όσοι αμάρτησαν γνωρίζοντας τον νόμο θα δικαστούν με κριτήριο τον νόμο.  Γιατί στο θεϊκό δικαστήριο δεν δικαιώνονται όσοι άκουσαν απλώς το νόμο αλλά μόνον όσοι τήρησαν το νόμο. Όσο για τα άλλα έθνη,  που δε γνωρίζουν το νόμο,  πολλές φορές κάνουν από μόνοι τους αυτό που ορίζει ο νόμος.  Αυτό δείχνει πως,  αν και δεν τους δόθηκε ο νόμος,  μέσα τους υπάρχει νόμος.  Η  διαγωγή τους φανερώνει πως οι εντολές του νόμου είναι γραμμένες τις καρδιές τους και σε αυτό συμφωνεί και η συνείδησή τους,  που η φωνή της τους τύπτει ή  τους επαινεί,  ανάλογα με τη διαγωγή τους.  Όλα αυτά θα γίνουν την ημέρα που ο Θεός θα κρίνει δια  του Ιησού Χρήστου τις κρυφές σκέψεις των ανθρώπων,  όπως λέει το Ευαγγέλιο μου.

 

***

 

Κυριακή  Β'  Ματθαίου

Κλήση των τεσσάρων μαθητών

(Ματ. δ', 18-23)

κήρυγμα επί του Ευαγγελίου

 

του Ιωάννη Δήμου

Θεολόγου - Φιλολόγου

 

από την ιστοσελίδα του:  www.sostikalogia.com

 

Η σημερινή ευαγγελική περικοπή αναφέρεται στην κλήση των τεσσάρων μαθητών του Κυρίου, δηλαδή του Ανδρέα και Πέτρου, Ιάκωβου και Ιωάννη, οι οποίοι άφησαν τα δίκτυα και ακολούθησαν Αυτόν. Κατόπιν προσχώρησαν και οι υπόλοιποι μαθητές και έτσι συμπληρώθηκε ο αριθμός των δώδεκα. Ο μαγνήτης όμως του Χριστού σαγηνεύει τους ανθρώπους και έτσι πολλοί άλλοι προστέθηκαν στους ακολούθους Του εις τρόπον ώστε ο κύκλος μεγάλωσε με την προσέλευση των εβδομήκοντα, των πεντακοσίων, καθώς και των τριών χιλιάδων που προστέθηκαν στην Εκκλησία κατά την ημέρα της Πεντηκοστής. Αλλά και στη συνέχεια η εκκλησιαστική κοινωνία των πιστών συνεχώς μεγάλωνε με την προσέλευση μυριάδων ανθρώπων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Έγινε αυτό, γιατί   η  Εκκλησία έχει στόχο να συμπεριλάβει όσο το δυνατό περισσότερους ανθρώπους που θα αποτελούν μία οικογένεια με πατέρα το Θεό. Οι πύλες της Εκκλησίας παραμένουν διαρκώς ανοιχτές ώστε κάθε συνετός άνθρωπος να μπορεί να εισέλθει σ' Αυτή ελεύθερα εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία, γιατί οι ημέρες είναι πονηρές.

Ο Θεός φυσικά δεν εκβιάζει κανένα να γίνει μέλος  της Εκκλησίας.    Οι  προσερχόμενοι όμως αναλαμβάνουν την υποχρέωση να είναι συνεπείς με τα καθήκοντα τους ως χριστιανοί, γιατί η χριστιανική ζωή είναι αγώνας και δεν είναι αρκετό να είναι κανείς χριστιανός μόνο των τύπων. Πολλοί είναι εκείνοι οι οποίοι αγνοούν το περιεχόμενο του Ευαγγελίου και συνεχίζουν να βρίσκονται στους κόλπους της αμαρτίας. Άλλοι πάλι δεν προσέχουν το Ευαγγέλιο και συνεχίζουν να ζουν στο βασίλειο της ανομίας αν και άκουσαν τη χριστιανική διδασκαλία   και διαπίστωσαν ποια είναι η αλήθεια και η οδός της ζωής. Αυτοί αν και νομίζουν ότι απολαμβάνουν τη ζωή, κατά βάθος είναι δυστυχείς, δούλοι των παθών και της αμαρτίας, αφού «πας ο ποιών την αμαρτίαν  δούλος εστί της αμαρτίας». Ασκεί δε τέτοια γοητεία και δύναμη η αμαρτία σ' εκείνους που υποτάσσονται σ' αυτή ώστε όχι μόνο η σκέψη τους ρέπει επιμελώς στα πονηρά αλλά και όλα τα κέντρα της ψυχής μαγνητίζονται, και έλκονται  από  αυτή.

Μοναδικός   δρόμος σωτηρίας είναι η χριστιανική διδασκαλία την οποία απολαμβάνουν όσοι είναι αφοσιωμένοι σ' αυτή. Μόνο η πνευματική καθαρότητα και η συνεχής πειθαρχία στη διδασκαλία του Κυρίου εξασφαλίζουν τη σωτηρία του ανθρώπου καθότι χωρίς τους δύο τούτους σημαντικούς παράγοντες δεν είναι δυνατή η ελπίδα σωτήριας του  ανθρώπου. Τα ρήματα της χριστιανικής διδασκαλίας αρδεύουν όλη την οικουμένη, αποτελούν ζωφηόρα νάματα κάθε ψυχής, εμποτίζουν την ανθρώπινη οντότητα, φρεσκάρουν τη δύναμη της ανθρώπινης προσωπικότητας, τονώνουν την τάση της ψυχής προς το αγαθό, διατηρούν τη λαμπρότητα της πνευματικής στολής, προσθέτουν ενθουσιασμό και αισιοδοξία και κάνουν τα φτερά της ψυχής καθαρά. Έτσι η πίστη δυναμώνει και ο πιστός ατενίζει τον ουράνιο κόσμο και συμμετέχει και προγεύεται τα ουράνια αγαθά, τα οποία οφθαλμός δεν είδε, αυτιά δεν άκουσαν και καρδιά ανθρώπινη δεν ένιωσε. Όταν όμως ο πιστός βρεθεί στον ουρανό τότε θα ολοκληρωθεί η γνώση του και θα γνωρίσει «πρόσωπον προς πρόσωπον» την ουράνια πραγματικότητα, την οποία είθε να απολαύσουμε όλοι μας. Αμήν.

 

 

 

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Κυριακή Γ΄ Ματθαίου Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά »

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Αγιοι της Λεσβου

Register

User Registration