Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Κυριακή μετά την Ύψωσιν

Κυριακή Μετά την Ύψωσιν

Το Ευαγγέλιο και το Αποστολικό Ανάγνωσμα της εορτής,

η απόδοσή τους στην νεοελληνική

και κήρυγμα επί του Ευαγγελίου.

***

Κατά Μάρκον Ευαγγέλιο

Κεφ.  8, χωρία  34 έως  38 και Κεφ. 9, χωρίο 1

Η΄\ Είπεν ο Κύριος, 34 ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

Θ´\ ΚΑΙ ἔλεγεν αὐτοῖς· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες τῶν ὧδε ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.

ΑΠΟΔΟΣΗ

Και αφού προσκάλεσε τον λαό με τους μαθητές του, τους είπε: Όποιος θέλει να με ακολουθεί, ας αρνηθεί τελείως τον εαυτό του, ας σηκώνει το σταυρό του και ας με ακολουθεί. Όποιος θέλει να σώσει τη ζωή του, αυτός θα την χάσει. Και οποίος θα χάσει τη ζωή του εξαιτίας μου και για χάρη του Ευαγγελίου, αυτός θα την σώσει.

Τι Θα ωφελήσει τον άνθρωπο, αν κερδίσει ολόκληρο τον κόσμο και όμως χάσει την ψυχήν του; Και τι αντάλλαγμα θα δώσει ο άνθρωπος για την ψυχή του;

Όποιος σε τούτο τον άπιστο και αμαρτωλό κόσμο θα ντραπεί για μένα και θα καταφρονήσει τα λόγια μου, και ό Υιός του ανθρώπου θα ντραπεί γι' αυτόν, όταν έλθει μέσα στη θεϊκή Του δόξα μαζί με τους αγίους αγγέλους.

Και έλεγε σ' αυτούς: Σας βεβαιώνω πώς υπάρχουν τώρα κάποιοι εδώ μεταξύ σας, πού δεν θα πεθάνουν και θα προφθάσουν να δουν τη βασιλεία και τη δύναμη του Θεού.

***

Από την προς Γαλάτας  Επιστολή του Αποστόλου Παύλου

Κεφ.  2, χωρία  16 έως 20

Β΄\ Αδελφοί, 16 εἰδότες δὲ ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν ᾿Ιησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ. 17 εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο. 18 εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι. 19 ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω. 20 Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.

                                                                     ΑΠΟΔΟΣΗ

16 Ξέρουμε όμως πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να σωθεί με την τήρηση των διατάξεων του νόμου. Αυτό γίνεται μόνο με την πίστη στον Ιησού Χριστό. Γι' αυτό κι εμείς πιστέψαμε στον Ιησού Χριστό, για να δικαιωθούμε με την πίστη στο Χριστό κι όχι με την τήρηση του νόμου· γιατί με τα έργα του νόμου δε θα σωθεί κανένας άνθρωπος. 17 Αν όμως, ζητώντας να σωθούμε από το Χριστό, βρεθήκαμε να είμαστε κι εμείς αμαρτωλοί όπως οι εθνικοί, σημαίνει τάχα πως ο Χριστός οδηγεί στην αμαρτία; Όχι βέβαια!18 Γιατί, αν ό,τι γκρέμισα το ξαναχτίζω, είναι σαν να ομολογώ πως έκανα λάθος όταν το γκρέμιζα. 19 Κι αληθινά, με κριτήριο το νόμο, έχω πεθάνει για τη θρησκεία του νόμου, για να βρω τη ζωή κοντά στο Θεό. Έχω πεθάνει στο σταυρό μαζί με το Χριστό. 19 Τώρα πια δε ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπο μου ο Χριστός. Κι η τωρινή σωματική μου ζωή είναι ζωή βασισμένη στην πίστη μου στον Υιό του Θεού, που με αγάπησε και πέθανε εκούσια για χάρη μου.

***

Κυριακή μετά την Ύψωση

(Μάρκ. η’, 34-θ’,1)

κήρυγμα επί του Ευαγγελίου

του Ιωάννη Δήμου

Θεολόγου - Φιλολόγου

από την ιστοσελίδα του:  www.sostikalogia.com

Είπε ο Κύριος,  «ος γαρ εάν επαισχυνθή με και τους εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο υιός του ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν όταν έλθη εν τη δόξη του πατρός αυτού μετά των αγγέλων των αγίων», δηλαδή  όποιος εντραπεί να με ομολογήσει μπροστά στους ανθρώπους θα τον εντραπεί και θα τον αποκηρύξει και ο Υιός του ανθρώπου, όταν έλθει στη δόξα Του. Μία από τις εκδηλώσεις κάθε φυσιολογικού ανθρώπου είναι και η εντροπή, η οποία τον συγκρατεί από τις αταξίες της καθημερινής ζωής. Η  εντροπή συνήθως εμφανίζεται μετά τη διάπραξη πράξεων αντιθέτων στο θέλημα του Θεού. Κλασικό παράδειγμα αποτελούν  οι πρωτόπλαστοι, που έσπευσαν να κρυφτούν μετά την πτώση τους, γιατί είχαν χάσει την αρχική τους αθωότητα και παρρησία προς το Θεό.

Υπάρχει όμως και μία άλλη ντροπή που δοκιμάζουν πολλοί, όταν πρόκειται να ομολογήσουν την πίστη τους μπροστά στους ανθρώπους. Αυτό συμβαίνει, γιατί δίνουν σημασία στη γνώμη των άλλων ανθρώπων και εξαρτούν την θέση τους απέναντι στο Θεό από αυτή. Φοβούνται μήπως τους ειρωνευθούν ή τους υποτιμήσουν οι άλλοι  και δε διστάζουν, προκείμενου να εκλέξουν μεταξύ Θεού και ανθρώπων, να συνταχθούν με το κοσμικό φρόνημα. Αυτό έπαθε ο Πέτρος που αρνήθηκε το Χριστό μπροστά σε μία παιδίσκη, και χρειάστηκε να κλάψει πικρά για να αποκατασταθεί από τον Κύριο που δέχεται τη μετάνοια κάθε ανθρώπου.

Ο Χριστιανός πρέπει να είναι αγωνιστής και να μη ντρέπεται για την πίστη του. Πρέπει να βαστάζει το σταυρό του, γιατί αυτός αποτελεί τη σφραγίδα των γνήσιων οπαδών του Χριστού, οι οποίοι επιθυμούν να κερδίσουν τη βασίλεια των ουρανών. Οφείλει ο πιστός άνθρωπος να υπομένει το σταυρό του και να προχωρεί με σταθερό βήμα στο δρόμο του καθήκοντος παραμερίζοντας τη ντροπή. Δεν πρέπει να δειλιάζει, γιατί ο σταυρός ουδέποτε θα υπερβαίνει τη δύναμη της αντοχής του. Η σωτηρία της ψυχής απαιτεί μόνιμη και σταθερή πίστη στο Πρόσωπο του Χριστού και συγχρόνως πνεύμα ηρωισμού και αυτοθυσίας στη ζωή. Είναι γνωστό ότι νέφη μαρτύρων θυσιάστηκαν για την εφαρμογή και διάδοση της χριστιανικής αλήθειας και όλοι έλαβαν μέρος στη χορεία των φίλων του Θεού.

Δυστυχώς όμως υπάρχουν και σήμερα άνθρωποι μουδιασμένοι, ψυχροί και χλιαροί ως προς την πίστη.  Αυτοί αν και  κατά την ώρα του βαπτίσματος υποσχέθηκαν ότι συντάσσονται με το Χριστό, παρά ταύτα όμως ντρέπονται να τον ομολογήσουν, μήπως χαρακτηριστούν οπισθοδρομικοί. Έτσι, άλλοι μεν από αυτούς συντάσσονται με το κοσμικό ρεύμα, άλλοι δε προσπαθούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα. Αυτοί μιμούνται τον άνθρωπο εκείνο που προσπαθεί να καθίσει ανάμεσα σε δύο καρέκλες. Αυτή η μέθοδος είναι τραγελαφική και όποιος την ακολουθεί δε μπορεί να ορθοποδήσει, γιατί είναι αδύνατο να δουλεύει κανείς σε δύο κυρίους. Όποιος δεν είναι με το μέρος του Θεού είναι κατά του Θεού και όποιος είναι φίλος του πονηρού κόσμου γίνεται εχθρός του Θεού.

Αλλά δεν είναι παράλογο να ντρέπεται κανείς  να ομολογεί το Χριστό το Σωτήρα του; Αυτόν που κυβερνάει τα σύμπαντα και θυσίασε τη ζωή Του για τη σωτηρία του κόσμου; Αυτόν για τον Οποίον θυσιάστηκαν οι μάρτυρες της Εκκλησίας; Δεν πρέπει   να επηρεάζεται ο πιστός από τη γνώμη των άλλων  ανθρώπων, αλλά να ομολογεί με παρρησία την προς το Χριστό πίστη του. Έτσι θα  τον αξιώσει ο Θεός να βρεθεί ανάμεσα στους αγίους στην ουράνια βασιλεία Του. Αμήν.

Zoiforos.GR

Τελευταία άρθρα από τον/την Zoiforos.GR

©2005-2016 Zoiforos.gr || Σχεδίαση - Ανάπτυξη Lweb.GR