Ζωηφόρος

«Λυχνία» Μάρτιος 2011

Μηνιαίο Περιοδικό Ι.Μ. Νικοπόλεως & Πρεβέζης Αρ. Φύλλου 332 Μάρτιος 2011

«Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ ΜΑΣ» του Βαλεντίνου Σβεντσίτσκι, Ιερομάρτυρα,

«Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ» του Αρχιμ. Β.Λ.

«ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!» του Αρχιμ. Ν.Κ.

 

Η ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΚΑΙ Ο ΕΛΕΥΘΕΡΩΤΗΣ ΜΑΣ

 

Βαλεντίνου Σβεντσίτσκι,

Ἱερομάρτυρα (+1938)

 

            Τί μεγάλη ἑορτή! Τί πανηγύρι! Τί γλυκό ξημέρωμα. Τί ἐλευθερία!

 

            Ὄχι σάν τήν κοσμική, πού ποτέ δέν πάει καλά, ἀλλά θεϊκή, ὁλόφωτη!...

 

*            *            *

 

            Ὅλος ὁ κόσμος μάχεται. Ὅλος ὁ κόσμος ἀγωνίζεται γιά λευτεριά. Πέφτουν θρόνοι. Γίνονται βασιλεῖες σκόνη. Καί ξεπροβάλλουν ἄλλα κράτη· καινούργια· διαφορετικά. Καί ὅλο ὁ κόσμος ἀλλάζει ἀφεντικά.

 

            Μά πάνω ἀπό ὅλα αὐτά στέκει ἕνας καί μοναδικός ἐξουσιαστής καί κύριος· πού δουλεύει μέσα σ᾿ ὅλα αὐτά σιωπηλά· καί ὅλοι τρέχουν «κοντά του»:  ὁ θάνατος.

 

            Καί ἄν ὅλα τά σφίγγει στήν γροθιά του ὁ θάνατος, τί ρόλο παίζει ὁ δικός μας ἀγώνας, καί γιά τί εἴδους ἐλευθερία παλαίβουμε ἐμεῖς;

 

            Ἀληθινή ἐλευθερία εἶναι μία: αὐτή πού κήρυξε στήν Ναζαρέτ ὁ ἄγγελος Γαβριήλ, ὅτι ἐπῆγε καί χαιρέτισε τήν παρθένο καί τῆς εἶπε: Χαῖρε, κεχαριτωμένη· ὁ Κύριος μετά Σοῦ. καί λέγοντας τά λόγια αὐτά γεννήθηκε μέσα της ὁ «Ἐλευθερωτής τῶν ψυχῶν μας», ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ.

 

*            *            *

 

            Αὐτή εἶναι ἡ πιό χαρμόσυνη στόν κόσμο εἴδηση· τό γνήσιο ἄγγελμα χαρᾶς· τό ἀληθινό εὐαγγέλιο. Καί γιά αὐτή τήν ἐλευθερία πανηγυρίζουμε σήμερα (25 τοῦ Μάρτη). Καί πῶς νά μή πανηγυρίζουμε, ἀφοῦ σήμερα ὁ νικητής Χριστός ἔκαμε σκόνη τοῦ διαβόλου τό κράτος;

 

            Πότε ἐμεῖς θά τό καταλάβουμε, πότε θά τό μάθουμε, πότε θά τό «ἀκούσουμε»; ὅτι ἦρθε ἡ λευτεριά μας ἀπό τήν παγερή ἀνάσα τοῦ θανάτου;

 

            Πότε θά ἀρχίσουμε νά μεγαλύνουμε καί νά δοξάζουμε ἀληθινά, τήν μητέρα ἐκείνη τῆς μεγάλης λευτεριᾶς, τήν ἁγία Μητέρα τοῦ Σωτήρα μας.

 

            Ἔτσι δίκαια, ἡ ἁγία Μαρία, ἡ μητέρα τοῦ ἐλευθερωτή μπῆκε στήν κάθε λεπτομέρεια τῆς ζωῆς μας, πού ἡ κάθε μιά παίζει τόν ρόλο της στήν αἴσθηση λευτεριᾶς καί ὀμορφιᾶς στήν ζωή.

 

*            *            *

 

            Πόσο βαθειά τό αἰσθάνεται αὐτό ὁ λαός μας!

 

            Καί πόσο αἰσθάνεσαι κοντά Του τήν λευτεριά καί τόν ἐλευθερωτή του!

 

            Καί πόσο ἡ ἁγία μητέρα Του φωτίζει καί σκέπει, καί τήν ζωή μας καί τήν ἐλευθερία μας!

 

            Καί γι᾿ αὐτό ἐμεῖς τήν ἔχουμε χαρά μας, τιμή μας ὑπερμάχο στρατηγό μας.

 

            Καί τί μεγάλη εὐλογία Θεοῦ γιά τό λαό μας νά συμπέφτει ἡ ἀρχή τῆς ἐλευθερίας του τῆς ἐθνικῆς μέ τήν ἀρχή τῆς ἐλευθερίας τῆς πνευματικῆς. Τό κρατοῦμε τό μήνυμά της; Τό ἀξιοποιοῦμε; Προβληματιζόμαστε, μή καί τήν εὐλογία ἐμεῖς τήν μεταβάλλουμε σέ κρῖμα;

 

Μετ.: + ὁ Ν. Μ.

 

Η ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ

 

            Σχετικά πρόσφατα ξαναμεταφέρθηκε στήν μεγάλη ὀθόνη τό κλασικό ἔργο τοῦ Λούις Κάρολ «Ἡ Ἀλίκη στήν χώρα τῶν θαυμάτων». Μιλώντας γιά τήν ταινία ὁ σκηνοθέτης της, Τίμ Μπάρτον, εἶπε ἀνάμεσα στά ἄλλα καί τά ἑξῆς ἐνδιαφέροντα:

 

            «Τό ‘ταξίδι’ τῆς Ἀλίκης εἶναι ἕνα ταξίδι, πού ὅλοι πρέπει νά κάνουμε. Ἡ ‘Χώρα τῶν Θαυμάτων’ βρίσκεται μέσα μας, καί μᾶς περιμένει νά τήν ἀνακαλύψουμε. Πρόκειται γιά ἕνα ταξίδι ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ: ‘Ποιός εἶμαι; Ποῦ πηγαίνω; Τί πραγματικά θέλω;’ Καί σ’ αὐτό τό ταξίδι χρειαζόμαστε ὅλο καί περισσότερο ΦΩΣ! Κανείς δέν μπορεῖ νά παριστάνει ὅτι δῆθεν ὅλα μέσα του εἶναι φωτεινά. Ὅποιος ἰσχυρίζεται κάτι τέτοιο, καί ἐπιμένει, εἶναι ἐπικίνδυνος! Ἀποτελεῖ ... κινούμενη ὡρολογιακή βόμβα, πού κάποτε θά ἐκραγῆ!

 

            »Ἀντίθετα, ὅποιος καταλαβαίνει τό σκοτάδι πού κουβαλάει μέσα του, μοῦ φαίνεται πιό ΑΓΝΟΣ καί πιό ΥΓΙΗΣ!...»

 

*    *    *

 

            Τήν Δευτέρα Κυριακή τῶν Νηστειῶν γιορτάζουμε τήν μνήμη ἑνός ὄντως ΥΓΙΟΥΣ καί ΑΓΝΟΥ ἀνθρώπου, τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης. Ὁ ἅγιος Γρηγόριος ἦταν ἕνα πολύ δυνατό καί κοφτερό μυαλό. Καί τό ἀξιοποίησε, κοπιάζοντας νά ἀποκτήσει τήν πιό συγκροτημένη μόρφωση – γιά τά δεδομένα τῆς ἐποχῆς του. Ἔπαιζε στά δάχτυλα ὅλη τήν κλασσική ἑλληνική γραμματεία. Καί μάλιστα σέ τέτοιο βαθμό, ὥστε κάποτε σέ μιά φιλοσοφική συζήτηση μπροστά στόν αὐτοκράτορα, ἕνας τόσο μεγάλος σοφός, ὁ Θεόδωρος Μετοχίτης ἐνθουσιάστηκε μέ τήν σοφία τοῦ νεαροῦ τότε Γρηγορίου, καί ξέσπασε μέ τά λόγια: «Ἄν ἦταν ἐδῶ ὁ Ἀριστοτέλης, θά σέ ἐπαινοῦσε καί θά σέ καμάρωνε!»...

 

            Ὅμως, τά μυαλά τοῦ ἁγίου Γρηγορίου δέν ... πῆραν ἀέρα! Ἤξερε ὅτι ἡ κατά κόσμον σοφία, ὅσο μεγάλη κι ἄν εἶναι, ἐλάχιστα φωτίζει τόν ἄνθρωπο, γιά νά βρῆ τό ἀληθινό νόημα τῆς ζωῆς. Χρειάζεται μιά ἄλλη πηγή Φωτός, γιά νά φωτίσει τά ἐσωτερικά μας σκοτάδια. Χρειάζεται τό Ἀληθινό Φῶς τοῦ Χριστοῦ!

 

            Γι’ αὐτό, ὅταν πῆγε νά ἀσκηθῆ στό Ἅγιον Ὄρος, ἡ συνεχής προσευχή του ἦταν: «Κύριε, φώτισόν μου τό σκότος! Φώτισόν μου τό σκότος!» Μέ αὐτή τήν προσευχή του ἀναγνώριζε ὅτι, παρ’ ὅλη τήν τεράστια μόρφωσή του, «κουβαλοῦσε μέσα του σκοτάδι»! Καί διακήρυττε ὅτι:

 

            στήν ἀληθινή αὐτογνωσία, φτάνουμε ΜΟΝΟ μέ τό ΦΩΣ τοῦ Χριστοῦ·

 

            τήν «Χώρα τῶν Θαυμάτων», πού κρύβουμε μέσα μας, μποροῦμε νά τήν ἀνακαλύψουμε ΜΟΝΟ μέ τό ΦΩΣ τοῦ Χριστοῦ·

 

            τό πιό μεγάλο ΘΑΥΜΑ, πού μποροῦμε νά ζήσουμε μέσα μας, εἶναι ὁ ΦΩΤΙΣΜΟΣ τοῦ Χριστοῦ·

 

            τελικά ὁ ἄνθρωπος γίνεται ΑΛΗΘΙΝΟΣ, ΑΓΝΟΣ καί ΥΓΙΗΣ, ὅταν καταλάβει ὅτι δέν εἶναι αὐτόφωτος ἀλλά ΕΤΕΡΟΦΩΤΟΣ!

 

*    *    *

 

            Ὁ ἅγιος Γρηγόριος, βέβαια, δέν ἀρκέστηκε σέ ὡραῖες διακηρύξεις καί διαπιστώσεις. Ἔδειξε στήν πράξη, μέ τήν συνεπῆ ἀσκητική του ζωή καί τήν ὑπακοή του στόν Χριστό, ὅτι:

 

1.         χρειάζεται καί τό ... δικό μας τό «χεράκι», γιά νά γυρίσει ὁ «διακόπτης» καί νά ἀνάψει τό Φῶς τοῦ Θεοῦ μέσα μας·

 

2.         πρέπει νά μή φοβόμαστε νά ἀνοίξουμε τά «παράθυρα», γιά νά μπῆ μέσα μας τό ΦΩΣ τό ΑΛΗΘΙΝΟ, ὅσο κι ἄν δείξει βρώμικο καί ἀκατάστατο τό «δωμάτιο» τῆς ψυχῆς μας·

 

3.         ἀξίζει νά κουραστοῦμε λιγάκι στό καθάρισμα τοῦ «δωματίου» μας, καί νά συνεχίσουμε μέ τήν διαρκῆ ΜΕΤΑΝΟΙΑ νά τό κρατᾶμε καθαρό, ὥστε νά χαιρόμαστε πάντοτε τό ΦΩΣ τοῦ Χριστοῦ νά πλημμυρίζει τήν ζωή μας.

 

Μόνον ἔτσι θά ἀπολαμβάνουμε τήν Ἀληθινή Χώρα τῶν Θαυμάτων, πού εἶναι ἡ ΟΛΟΦΩΤΗ ἁγία μας Ἐκκλησία.

 

                        Ἀρχιμ. Β.Λ

 

ΠΡΟΣΕΧΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ!

 

            Ἡ ἑνότητα ψυχῆς καί μυαλοῦ εἶναι αὐτή πού κάνει τήν ἀνθρώπινή μας ὕπαρξη ξεχωριστή. Ποτέ πρίν δέν ἔχει ὑπάρξει ἄνθρωπος ἀπόλυτα ἴδιος μέ σένα· καί ποτέ δέν θά ξαναϋπάρξει. Ὁ καθένας ἀπό μᾶς εἶναι ἕνας καί μοναδικός σέ ὁλόκληρη τήν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητας.

 

Ὅμως ὑπάρχει καί ἀντίλογος.

 

-Κανένας δέν εἶναι ἀναντικατάστατος!

 

Αὐτό εἶναι λάθος. Ὅταν μιλᾶμε γιά δουλειές, τότε δέν τίθεται θέμα ἀντικατάστασης, ἀλλά διαδοχῆς. Στήν δουλειά του μπορεῖ, ὁ ἄνθρωπος νά ἀντικατασταθῆ. Ὡς πρός τήν ἴδια τήν ὕπαρξή του ὅμως, ὁ καθένας εἶναι ἀναντικατάστατος.

 

*            *            *

 

            Γι᾿ αὐτό ἀκριβῶς, στό εὐαγγέλιο ὁ Χριστός λέγει τά ἑξῆς γιά τήν ἀξία τῆς ψυχῆς μας:          -Τί κέρδος θά ἔχει ὁ ἄνθρωπος, ἀκόμη καί ἄν κερδίσει ὁλόκληρο τόν κόσμο, ἄν ὑποστῆ ζημία στήν ψυχή του; Ποιό εἶναι ἐκεῖνο πού θά μπορέσει ἕνας ἄνθρωπος νά τό θεωρήσει ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς του; (Ματθ. 16, 26-27).

 

            Ἀκόμη καί οἱ τεχνοκράτες, στήν Παγκόσμια Συνάντηση Πληροφορικῆς (Νταβός Ἐλβετίας, 1988), εἶχαν ὡς θέμα τῆς τελευταίας Συνεδρίας τό ἐρώτημα: Καί μέ τήν ψυχή μας τί γίνεται;

 

            Πόσο περισσότερο πρέπει νά ἀσχοληθοῦμε ἐμεῖς, ὠς χριστιανοί, μέ τό ἴδιο θέμα! Καί πόσο, ἀκόμη περισσότερο, πρέπει νά προσέξουμε τήν ψυχή μας, τόν ἴδιο τόν «ἑαυτό μας»!

 

            Ὡς μικρό βοήθημα στόν ἀγώνα μας γιά διόρθωση τῆς ψυχῆς μας (=ἑαυτοῦ μας), κατά τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ἄς πάρουμε τά ὅσα μᾶς λέγει ὁ Μ. Βασίλειος, ἐξηγώντας τό ρητό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης:

 

            -Πρόσεχε σεαυτῷ (Δευτ. 15,9).

 

            Πρόσεχε τόν ἑαυτό σου, μήπως κάποτε γεννηθῆ στήν καρδιά σου (=ψυχή σου) κρυφή ἁμαρτία.

 

           Πρόσεχε τόν ἑαυτό σου· ὄχι τά δικά σου, οὔτε τά γύρω ἀπό σένα. Ἐμεῖς εἴμαστε ἡ ψυχή καί ὁ νοῦς· δικά μας τό σῶμα καί οἱ αἰσθήσεις τοῦ σώματος· τά γύρω ἀπό μᾶς εἶναι τά χρήματα, οἱ τέχνες καί ἡ λοιπή τοῦ βίου κατασκευή. Πρόσεχε, λοιπόν, ὥστε νά ἀπομακρύνεις κάθε ρύπο ἁμαρτίας ἀπό τήν ψυχή σου καί νά τήν στολίζεις μέ κάθε ἀρετή.

 

           Πρόσεχε τόν ἑαυτό σου, ὥστε νά γνωρίζεις τήν εὐρωστία καί τήν ἀρρώστεια τῆς ψυχῆς ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας. Μέγα καί βαρύ τό ἁμάρτημα; Ἀνάγκη πολλῆς ἐξομολόγησης, μεγάλης νηστείας, πολλῆς μετανοίας. Μικρό καί ἐλαφρύ τό παράπτωμα; Ἀνάλογη καί ἡ μετάνοια.

 

           Πρόσεχε τόν ἑαυτό σου· ὅταν ὅλα τά τοῦ βίου σου εἶναι εὐνοϊκά καί εὐχάριστα, γιατί κινδυνεύεις νά γίνεις ἀλαζόνας καί ὑπερήφανος. Λέγε τότε τό τοῦ Τελώνου «Ὁ Θεός, ἰλάσθητί μοι τῷ ἁμαρτωλῷ».

 

           Πρόσεχε τόν ἑαυτό σου· ὅταν τά τοῦ βίου σου εἶναι ἄσχημα, γιατί κινδυνεύεις ἀπό τήν ἀπόγνωση καί τήν ψυχική θλίψη. Θυμίσου ὅτι πλάσθηκες «κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ» καί ἄρα κατέχεις τό μέγιστο πνευματικό ἀξίωμα. Λέγε τότε τό «Κύριε βοήθησέ με».

 

(Εἰς τό «Πρόσεχε σεαυτῷ»,         ΒΕΠΕΣ τ. 54, σελ. 28 κ. ἑξ.)

 

            Ἄς προσέξωμεν, λοιπόν, «τόν ἑαυτό μας», ὥστε νά γεμίσει ἀπό τή χαρά καί τήν εἰρήνη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

 

Ἀρχιμ. Ν.Κ.

 

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Αγιοι της Λεσβου

Register

User Registration