Logo
Εκτύπωση αυτής της σελίδας

Το κρυφό σχολειό, του Γιώργου Σκαμπαρδώνη,

Το κρυφό σχολειό

του Γιώργου Σκαμπαρδώνη

από την εφημερίδα «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ», 30/3/2010

Κάθε χρόνο, απαρέγκλιτα, με την ευκαιρία της 25ης Μαρτίου, κάποιοι για λόγους προπαγανδιστικούς -ως είθισται- δεν έχουνε άλλον γκαϊλέ, παρά για το αν υπήρξε ή όχι το κρυφό σχολειό.

Αυτό τους κόφτει από όλη την ιστορία της Επανάστασης του ‘21. Το θέμα, βέβαια, δεν υφίσταται, αφού ανήκει στην μυθολογία του έθνους και υπάρχει εντός μας ανεξάρτητα από τι ισχυρίζεται ο καθένας. Εξάλλου εδώ δεν μπορούμε να αποδείξουμε ποιος σκότωσε τον Πολκ, ποιος ήταν ο όντως δράκος του Σέιχ Σου και μπορεί να μιλήσει κανείς με βεβαιότητα για χρόνια για τα οποία δεν υπάρχει πια κανένα ντοκουμέντο; Και να μην υπήρξε το κρυφό σχολειό, είναι αυτονόητο ότι ο ελληνισμός, μας αρέσει δεν μας αρέσει, διασώθηκε σε μεγάλο βαθμό μέσα από τη χριστιανική λατρεία, τότε, όπως, σε μεγάλο βαθμό, και η γλώσσα διά του Ευαγγελίου. Ήταν άλλα χρόνια και είναι γνωστό πως τους Τούρκους τους ενοχλούσε πιο πολύ η πίστη, παρά το εθνικό φρόνημα, που δεν υπήρχε τότε με τη σημερινή του εκδοχή. Γκιαούρ, έλεγαν. Άπιστος.

Κάθε έθνος στηρίζεται στα ζωτικά του ψεύδη, στη μυθολογία του, σε εγκατεστημένες αντιλήψεις που ποσώς ενδιαφέρει πόση σχέση έχουν με την αλήθεια. Και οι Τούρκοι έχουνε τη δική τους μυθολογία, και οι Βούλγαροι τα δικά τους ζωτικά ψεύδη, και οι Αλβανοί και οι Αμερικάνοι και οι Ρώσοι. Άπαντες.

Όπως και κάθε κόμμα. Αν απ’ την Αριστερά αφαιρέσεις τη μυθολογία της, παύει αμέσως να υπάρχει -κι όσοι απ’ τον χώρο νοιάζονται τόσο πολύ για την αλήθεια, ας ζητήσουνε απ’ το κόμμα τους να βγάλει στη φόρα τα δικά του αρχεία, που τα κρύβει επιμελώς και μετά βλέπουμε τι έγινε με τον Παλαιών Πατρών Γερμανό. Η επίκληση της αλήθειας από πολιτικούς ή κόμματα είναι έωλη, αφού αδιαφορούν γι’ αυτήν, προκρίνοντας πάντα την προπαγάνδα -κι εφόσον “αλήθεια είναι το δίκιο του εργάτη”, γιατί αλήθεια να μην είναι και το συμφέρον ενός έθνους;

Άσε εκείνο του Σολωμού που κάθε τόσο το θυμούνται, το “Είναι εθνικόν, ό,τι είναι αληθές”. Σωστά, αλλά ποιο είναι το αληθές κάθε φορά; Ο καθείς, μέχρι κι ο Φούφουτος, έχει άλλη άποψη, αφού αντικειμενική αλήθεια δεν υπάρχει, κι αν υπάρχει κανείς δεν την θέλει, και να την ήθελε θα το έκανε μόνο αν υπήρχε συμφέρον.

Η συζήτηση για την ύπαρξη ή μη του κρυφού σχολειού έχει ένα προφανή κι αφελή σκοπό: να πλήξει την μυθολογία της Εκκλησίας -επιμένουνε κάποιοι σ’ αυτή την πρακτική, παρότι η Εκκλησία δεν βασίζεται σε κάποια καρτεσιανή λογική αλλά σε έναν λόγο εξ αποκαλύψεως, που δεν σηκώνει συζήτηση ή επιχειρήματα. Είτε τη δέχεσαι, είτε όχι, πέρα από κάθε λογική. Και ξεχνούν ότι στη Σοβιετία, πολέμησαν επί εβδομήντα χρόνια την Εκκλησία επί ματαίω -μόλις έπεσε ο κομμουνισμός γέμισε η Ρωσία με εκκλησιές. Διότι το εκάστοτε δόγμα, Χριστιανισμός, Βουδισμός, Μωαμεθανισμός, δεν πολεμιέται με τα μέσα της λογικής και της ιστορικής -υποτιθέμενης- αλήθειας. Γι’ αυτό λέγεται και δόγμα. Και μόνο δογματικοί άλλων πολιτικών δογμάτων δεν μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά ανάμεσα σ’ έναν ναύτη κι έναν καντηλανάφτη.

πηγή: http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=53138

Zoiforos.GR

Τελευταία άρθρα από τον/την Zoiforos.GR

©2005-2016 Zoiforos.gr || Σχεδίαση - Ανάπτυξη Lweb.GR