Ζωηφόρος

Λευτεριά, του Ευαγόρα Παλλικαρίδη,

Λευτεριά

του Ευαγόρα Παλλικαρίδη

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

Θα πάρω μονοπάτια,

Να βρώ  τα σκαλοπάτια

Που παν στη Λευτεριά.

Θ’ αφήσω αδέρφια, συγγενείς,

τη ΜΑΝΑ, τον ΠΑΤΕΡΑ,

μεσ’ στα  λαγκάδια  πέρα,

και τις βουνοπλαγιές.

Ψάχνοντας  για τη λευτεριά,

θα ‘χω παρέα ΜΟΝΗ,

κατάλευκο το χιόνι,

βουνά και ρεματιές.

Τώρα κι’ αν είναι χειμωνιά,

Θα ‘ρθεί το καλοκαίρι,

τη Λευτεριά να φέρει,

σε πόλεις και χωριά.

Μα δεν μπορώ να καρτερώ.

Θα πάρω μιαν ανηφοριά,

Θα πάρω μονοπάτια,

Να βρώ  τα σκαλοπάτια

Που παν στη Λευτεριά.

Τα σκαλοπάτια θ’ ανεβώ,

θα μπω σ’ ένα παλάτι,

το ξέρω - θαν’ απάτη,

δε θάναι αληθινό.

Μεσ’ στο παλάτι θα γυρνώ

ώσπου να βρω τον θρόνο

βασίλισσα μια μόνο

θα κάθεται σ’ αυτόν.

Κόρη πανώρια, θα της πω,

άνοιξε τα φτερά σου

και πάρε με κοντά σου,

Μονάχ’ αυτό ζητώ.

 

 

 

 

 

 

 

 

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Register

User Registration