Ζωηφόρος

Έλλειμμα Αξιών, του Στρατή Χριστοδούλου,

Έλλειμμα Αξιών

του Στρατή Χριστοδούλου

Δημοσιεύτηκε στην Λεσβιακή εφημερίδα «Δημοκράτης» 17-12-2008

και στο περιοδικό «Ποιμήν» τεύχος Δεκεμβρίου 2008

H Ελληνική κοινωνία δοκιμάζεται αυτές τις ημέρες με τον πιο βάναυσο και απεχθή τρόπο. Μίση, βαρβαρότητα, καταστροφές, λεηλασίες, αμαύρωσαν ψυχές, κηλίδωσαν με αίμα τη Δημοκρατία της χώρας μας με θύμα ένα νέο παιδί. Οι συγκεχυμένες απόψεις εκφρασμένες με ανεύθυνα προχειρόλογα άσχετων καί επικίνδυνων για την πληροφόρηση και διαμόρφωση της κοινής γνώμης, επαληθεύουν απλά την έλλειψη παιδείας, την μικρότητα δημοσιογράφων, πολιτικών καί κράτους, την ανικανότητα γονέων να αναθρέψουν παιδιά, το έκτρωμα του αναρχισμού, τα γκέτο των (λαθρο)μεταναστών, τα σκοτεινά συμφέροντα ανθρώπων που τα θέλουν όλα μέσα στην κοιλιά τους!

Για το κατάντημα να χτυπιούνται ομοεθνείς μας με τόση έχθρα -ας φανταστούμε πόση «χαρά» νοιώθουν οι εχθροί μας- πολύ στενοχωρηθήκαμε, ντραπήκαμε και κλάψαμε. Ένα ΓΙΑΤΙ βασανίζει όσους πονούν αυτή τη χώρα.  Ευτυχώς υπήρξαν σοβαροί προβληματισμοί καί αναζητήθηκαν τα αίτια ώστε να μην επαναληφθούν οι εφιαλτικές στιγμές. Κάποιοι φάνηκε να κατανοούν την άκρως σοβαρή κατάσταση και άλλοι παρέμειναν προκλητικά αδιάφοροι, εκμεταλλευόμενοι τα όσα συνέβησαν. Ζητούν εκλογές, κατηγορούν ότι φταίνε οι άλλοι, προτείνουν συνέχιση του κακού, ρίχνουν λάδι στη φωτιά.

Πως όμως έφτασε η κατάσταση στα άκρα; Ήταν πολλοί εκείνοι που τα τελευταία χρόνια φώναζαν απεγνωσμένα ότι η νεολαία μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα που δεν θα αργήσει να εκραγεί. Έβλεπαν ότι οι νέες γενιές μεγαλώ-νουν χωρίς αξίες, ιδανικά, αρχές, με λάθος πρότυπα, δίνοντας λάθος νοήματα στη ζωή τους. Πολλοί γονείς που μεγαλώνουν παιδιά δεν είναι ότι το ιδανικότερο. Οι περισσότερες σημερινές μανάδες νοιάζονται να κάνουν τη ζωή τους ασχολούμενες με την επιδερμίδα τους αντί να διαπαιδαγωγήσουν παιδιά που ζορίζονται να γίνουν ότι δεν μπόρεσαν οι γονείς τους. Οι πατεράδες δεν είναι καύχημα για πολλούς νέους και το τραγικότερο είναι ότι πάνω από τους μισούς γάμους διαλύονται. Τα παιδιά μεγαλώνουν με έναν ή κανέναν γονιό! Από την παιδική ηλικία γνωρίζουν και ζουν τα πάντα. Είναι ελεύθερα να ξενυχτάνε, να πορνεύουν, να πέφτουν στα ναρκωτικά, να καθοδηγούνται λανθασμένα από διάφορα μέσα όπως η τηλεόραση με τα όσα ανούσια και ξεδιάντροπα προβάλλονται. Αναρωτήθηκε κανείς πόσες σκηνές βίας ή ανηθικότητας βλέπουν τα παιδιά; Προβληματιστήκαμε για την ποιότητα των εκπομπών που παρουσιάζουν ότι πιο βλακώδη μπορεί να σκεφτεί ο ανθρώπινος νους; Πότε πρόβαλλαν έναν άξιο νέο που διαπρέπει στην κοινωνία; Πώς να αποκτήσουν υγιή ενδιαφέροντα οι νέοι όταν οι μεγαλύτεροι τους προσφέρουν ανόητες απαξίες;

Οι εκπαιδευτικοί που καλούνται να μορφώσουν τα παιδιά αποδεικνύονται στο σύνολό τους ακατάλληλοι, αφού οι ίδιοι ζουν χωρίς αξίες, ιδανικά και σκοπό στη ζωή τους. Όσοι νέοι δεν είναι άνεργοι έχουν να αντιμετωπίσουν την στυγνή εκμετάλλευση αχόρταγων εργοδοτών που δημιουργούν γενιές των 700€, ανασφάλιστους, με αφεντικά που τυραννούν και κακομεταχειρίζονται νέους. Αλυσίδες οργανωμένων συμφερόντων κατακλύζουν και τις πιο απομακρυσμένες κοινωνίες χαλώντας ισορροπίες, με το χρήμα να πηγαίνει στους «λίγους». Η ακρίβεια που δημιούργησε η απατεωνίστικη νοοτροπία ανήθικων εκμεταλλευτών να κερδοσκοπούν κυρίως με την αλλαγή της δραχμής σε Ευρώ, παρεμποδίζει τους νέους να δημιουργηθούν. Εμπόδιο στους νέους είναι και κάποιοι άνθρωποι που γερνάνε, συνταξιοδοτούνται και δεν λένε να κάτσουν στην μπάντα να ζήσουν και άλλοι, θεωρώντας ότι είναι ικανότητα να νομίζεσαι αναντικατάστατος, να καταστρέφεις την πρόοδο του άλλου που έχει μέλλον μπροστά του, πιάνοντας τη θέση του, συνθλίβοντας όνειρα και ζωές. Άνθρωποι που σκέπτονται μόνο το αρρωστημένο εγώ τους, κλέβοντας εις βάρος των νέων χωρίς να χορταίνουν.

Άλλη πληγή στη ζωή των νέων είναι άνθρωποι της εξουσίας και του κομματισμού που δημιούργησαν ένα κράτος αίσχος για κάθε πολίτη. Βλέποντας πως θα αναρριχηθούν σε πόστα διοικητικά, θέλοντας τα πάντα για πάρτη τους, βολεύοντας δικούς τους με ρουσφέτια, αδικώντας σπουδασμένα παιδιά, περιθωριοποιώντας άξιους νέους. Ένα κράτος καλοβολεμένων που αντί να ασχοληθεί με σοβαρά θέματα, φτιάχνει νόμους για ομοφυλόφιλους και μίζες, αφήνοντας να ρημαχτεί η χώρα με σκάνδαλα και διαπλοκές. Βγάζοντας διαταγές να καταργηθούν τα Θρησκευτικά ως… πρόβλημα στα σχολεία, αδιαφορώντας για τα παιδιά που ξημερώνονται σε μπαρ ακούγοντας μουσική που εξυμνεί το σατανά.

Με νέους που μεγαλώνουν σε μια αήθη κοινωνία, παραδειγματιζόμενοι από λάθος ανθρώπους. Γονείς, εκπαιδευτικοί, εργοδότες, εξουσιαστές, άπληστοι και πλεονέκτες διαμορφώνουν συνειδήσεις και χαρακτήρες, δημιουργώντας έναν προβληματικό κόσμο που δεν αρέσει σε κανέναν. Φτιάχνοντας νέους με κουκούλες, αντιεξουσιαστές, αλκοολικούς, 100.000 τοξικομανείς στη χώρα μας που αργοσβήνουν και ανταποδίδουν με τον πιο βάναυσο τρόπο ότι τους πρόσφερε η οικογένεια, το σχολείο, η πολιτεία, το κράτος, ως υπεύθυνους όλους ανεξαιρέτως για το σημερινό κατάντημα. Πρόσφεραν στους νέους ναρκωτικά, ανεργία, αμορφωσιά, αθεϊσμό, ψεύτικες ιδεολογίες και τους ανταπέδωσαν πέτρες, καταστροφές, φωτιές, βρισιές, βία. Ναι, κάποιοι νέοι είναι αλήτες, οκνοί, προκλητικοί. Κακώς καταστράφηκαν καταστήματα φτωχών μεροκαματιάρηδων, ακόμα και πλούσιων ιδιοκτητών όπου δουλεύουν τυραννισμένοι αδικημένοι υπάλληλοι για να καλοπερνούν μαμμόθρεφτα πλουσιόπαιδα. Δεν έπρεπε οι νέοι να γίνουν χειρότεροι απ’ αυτούς που φτύνουν. Τι όμως τους έσπρωξε να σπάνε, να καταστρέφουν, να καίνε, αντιδρώντας σ’ ένα ψεύτικο κόσμο που τους έφτιαξαν; Αναμφίβολα η έλλειψη αξιών και αρχών στη ζωή όλων! Πρώτοι εμείς ας ζητήσουμε έμπρακτα συγνώμη από τους νέους για ότι ενσταλάξαμε στις ψυχές τους, επιδιώκοντας να ικανοποιήσουμε τα ακόρεστα πάθη μας.   

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Αγιοι της Λεσβου

Register

User Registration