Ζωηφόρος

Η αποκατάσταση των θυμάτων μιας βάρβαρης επίθεσης, του Νικολάου Ονζουνόγλου,

Η αποκατάσταση των θυμάτων

μιας βάρβαρης επίθεσης

του Νικολάου Ονζουνόγλου

Πρόεδρου του Νέου Κύκλου Κωνσταντινουπολιτών

και καθηγητή του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

.

Από το ειδικό αφιέρωμα της έκτακτης έκδοσης της εφημερίδας «Δημοκρατία»,

Κυριακή 29 Μαΐου 2011

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ μισό του 20ού αιώνα έχει παρουσιαστεί σημαντική ανάπτυξη και κωδικοποίηση των διεθνών νομικών προτύπων για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έπειτα από μια μακρά προετοιμασία, τη 16/12/2005 η Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), του κατεξοχήν οργάνου που θεσμοθετεί νόμους για το Διεθνές Δίκαιο, ενέκρινε το Ψήφισμα 60/147 με τίτλο: «Βασικές Αρχές και Οδηγίες επί του Δικαιώματος Θεραπείας και Αποκατάστασης των Θυμάτων από Μαζικές Παραβιάσεις Κανόνων του Διεθνούς Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Σοβαρών Παραβιάσεων του Διεθνούς Ανθρωπιστικού Δικαίου».

Οι Βασικές Αρχές για την Αποκατάσταση των Θυμάτων

• Το αναφερόμενο Ψήφισμα εισάγει για πρώτη φορά σοβαρές αρχές που πρέπει να ισχύουν στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου για την αποκατάσταση των θυμάτων και ειδικότερα μειονοτικών ομάδων:

• Τα κράτη είναι υποχρεωμένα να σέβονται τις διεθνείς συμβάσεις που έχουν συνυπογράψει.

• Ως ελάχιστο μέτρο τα κράτη πρέπει να ενσωματώσουν στο εσωτερικό τους δίκαιο τα προβλεπόμενα από τις διεθνείς συμβάσεις.

• Ο σκοπός των δεσμεύσεων των κρατών αναφέρεται στη λήψη μέτρων υιοθέτησης νόμων και διοικητικών και άλλων μέτρων για την αποφυγή νέων παραβιάσεων.

• Τα κράτη είναι υποχρεωμένα να εξασφαλίσουν, χωρίς εμπόδια, πρόσβαση στη δικαιοσύνη των θυμάτων.

• Τα κράτη είναι υποχρεωμένα να αποκαταστήσουν τα θύματα, συμπεριλαμβανομένης χορήγησης ικανοποιητικής αποζημίωσης, όπως αναφέρεται παρακάτω.

• Τα δικαιώματα θεραπείας των θυμάτων συνίστανται στην πρόσβαση τους σε αποτελεσματική δικαιοσύνη.

• Η ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ συμπεριλαμβάνει: επανόρθωση, αποζημίωση, επίσημη συγγνώμη από τα θύματα και εγγυήσεις για τη μη επανάληψη παραβιάσεων στο μέλλον.

Η Περίπτωση της Ελληνικής Μειονότητας όπως ορίζεται στο Κεφάλαιο Β' της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923.

Οι διωγμοί που έχει υποστεί ο Ελληνισμός της Πόλης είναι καταγραμμένοι σε ικανοποιητικό βαθμό στη διεθνή βιβλιογραφία και ιδιαίτερα με εργασίες Τούρκων ακαδημαϊκών αλλά και γενικότερα της ακαδημαϊκής κοινότητας.

Επικεντρώνοντας κανείς στις περιπτώσεις των κατάφωρων και μαζικής κλίμακας παραβιάσεων, προκύπτουν οι εξής περιπτώσεις:

(α) Η επιστράτευση σε τάγματα εργασίας των 20 Ηλικιών (1 941-42).

(β) Ο έκτακτος εξοντωτικός Φόρος Ευμάρειας (Βαρλίκ Βεργκίσι 1942-44).

(γ) Το πογκρόμ της νύχτας 6-7/9/1955.

(δ) Οι απελάσεις των Ελλήνων υπηκόων την περίοδο 1964-65 που παρέμεναν στην Πόλη σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης της Λωζάννης με το καθεστώς των «εταμπλί».

Εκτός από τις παραπάνω τέσσερις περιπτώσεις υπάρχει ένα πλήθος παραβιάσεων συνθηκών Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αφορούν την Ελληνορθόδοξη Μειονότητα της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου.

Για να μπορέσει κανείς να διατυπώσει απόψεις ποιες πρέπει να είναι οι ενέργειες για την αποκατάσταση, τονίζονται τα εξής σημεία:

(α) Πρώτα από όλα, για να υπάρξει οποιαδήποτε αποκατάσταση, θα πρέπει η πλευρά του θύτη να αλλάξει στάση ως προς το τμήμα της μειονότητας που διαβιώνει στον φυσικό της χώρο.

(β) Το δεύτερο βήμα που πρέπει να γίνει είναι οι εξαναγκασθέντες σε εκπατρισμό και οι απόγονοι τους, όσοι επιθυμούν, να έχουν τη δυνατότητα να επιστρέψουν στη γενέτειρα τους απρόσκοπτα και να υποστηριχθούν με συγκεκριμένα μέτρα.

(γ) Το τρίτο ζήτημα είναι η χορήγηση αποζημιώσεων σε όσους έχουν υποστεί ηθική ή υλική βλάβη.

(δ) Πέρα από τα ένδικα μέσα, η αποκατάσταση είναι θέμα πολιτικών αποφάσεων.

(ε) Σημαντικός τομέας που πρέπει να επικεντρωθεί προσπάθεια είναι η στενή συνεργασία με την κοινωνία πολιτών πρωτίστως στην Τουρκία και στη συνέχεια στην Ελλάδα και άλλες χώρες για την ενημέρωση των πολιτών με κύριο σκοπό το «ξύπνημα των συνειδήσεων».

Αγιολογιο

Αγιον Ορος

Register

User Registration